آخرین اخبار
عملیات پهپادها و هلی کوپترها برای یافتن لاشه هواپیمای شرکت هواپیمایی آسمان«توافق» کـردها و دمشق بر سر ورود نیروهای ارتش سوریه به عفرینترامپ: هرگز با ارسال پول به ایران توسط دولت اوباما کنار نیامده‌اممحمد جواد ظریف می گوید ایران پایگاه یا حضور نظامی در سوریه ندارد

دولت آمریکا و مساله پیچیده توسعه فاز 11پارس جنوبی

ذخایر اثبات ‌شده گاز طبیعی ایران بالغ بر ۳۲ تریلیون متر مکعب است که ایران را به بزرگ‌ترین دارنده ذخایر گازطبیعی در جهان تبدیل کرده است اما با وجود ذخایر بالا، ایران در بازار منطقه‌ای و جهانی گاز غایب است.

14 روز قبل
رضوان رضائی
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

ذخایر اثبات ‌شده گاز طبیعی ایران بالغ بر ۳۲ تریلیون متر مکعب است که ایران را به بزرگ‌ترین دارنده ذخایر گازطبیعی در جهان تبدیل کرده است. البته با وجود ذخایر بالا، ایران در بازار منطقه‌ای و جهانی گاز غایب است و تحریم‌ها نیز با عدم سرمایه‌گذاری جدید خارجی و به ‌روز شدن تکنولوژی، سبب کمرنگ‌تر شدن نقش ایران در تجارت جهانی و منطقه‌ای گاز شد.

میدان گازی پارس‌جنوبی بزرگ‌ترین میدان گازی جهان است که بیش از ۵۰ درصد ذخایر گازی ایران را شامل می‌شود. این میدان با کشور قطر مشترک است و با مرز دریایی از این کشور جدا می‌شود. این میدان عظیم گازی در سال ۱۹۷۱ میلادی کشف شد؛ اما تولید آن در بخش ایران پس از پایان جنگ در سال ۱۹۸۹ آغاز شد. طی سال‌های فعالیت دولت‌های نهم و دهم، توسعه این میدان گازی به تعویق افتاد؛ به ‌طوری‌ که برداشت روزانه قطر به چند برابر برداشت ایران رسید.

از مرداد سال ۱۳۹۲ تاکنون، فازهای ۱۲ (اسفند ۱۳۹۳)، فازهای ۱۵و ۱۶ (دی ۱۳۹۴)، فازهای ۱۷ و ۱۸، ۱۹، ۲۰ و ۲۱ (فروردین ۱۳۹۶) به علاوه‌ فاز یک طرح توسعه‌ لایه‌های نفتی، کاملا به بهره‌برداری رسیده‌اند. این در حالی است که چند ماه پیش از بهره‌برداری فازهای ۲۰ و ۲۱ دچار آتش‌سوزی شدید شدند و تصور می‌شد عمر دولت یازدهم کفاف بهره‌برداری از این دو فاز را ندهد که این طور نشد. علی ­رغم پیشرفت ­های رخ داده، هنوز شش فاز از 24 فاز پارس­جنوبی ناتمام باقیمانده است که به گفته وزیر نفت تا پایان سال جاری به بهره­برداری خواهند رسید.

مساله فاز 11 نیز هنوز در پرده­ای از ابهام قرار دارد. در میان فازهای باقی‌مانده، حکایت فاز ۱۱ متفاوت از بقیه است. هم چشم‌انداز بهره‌برداری از آن دور است (۲۰۲۱ میلادی) و هم حواشی زیادی دارد. نام این فاز با شرکت توتال فرانسوی و رفت‌و‌برگشت‌های آن گره خورده است که از ابتدای پارس جنوبی تا سال ۱۳۸۷ در پارس جنوبی فعال بود. طی سال‌های گذشته صحبت از بازگشت توتال به پارس جنوبی زیاد مطرح بوده است. در پاییز ۱۳۹۵ خبر عقد قرارداد مقدماتی (HOA) برای تشکیل کنسرسیومی با حضور توتال، پتروپارس و CNPC چین منتشر شد.

این طرح قرار بود با هدف تولید حداکثری و پایدار روزانه دو میلیارد فوت مکعب (برابر با حدود ۵۶ میلیون مترمکعب) گاز غنی ترش و انتقال آن به خشکی اجرا شود. با اجرای این طرح برآورد می شود در طول ۲۰ سال دوره قرارداد ۳۳۵ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی غنی و ترش از این میدان مشترک تولید شود که از این گاز غنی ترش می توان حدود ۲۹۰ میلیون بشکه میعانات گازی، ۱۴ میلیون تن گاز مایع، ۱۲ میلیون تن اتان و ۲ میلیون تن گوگرد به همراه ۳۱۵ میلیارد مترمکعب گاز سبک شیرین تولید کرد.

 

دوازدهم تیر ماه سال جاری نخستین قرارداد بین‌المللی در صنعت نفت در شرایط پسابرجام، برای توسعه این فاز با حضور شرکت فرانسوی توتال، شاخه بین المللی شرکت ملی نفت چین (CNPCI) و شرکت ایرانی پتروپارس امضا شد؛ گر چه با فرامین و تحریم ­های جدید دولت جمهوریخواه آمریکا هنوز حضور توتال در این قرارداد قطعی نشده است و این شرکت حضور در قرارداد را منوط به موافقت دولت آمریکا می­ داند. به‌ عبارت دیگر به ‌نظر می رسد این شرکت فرانسوی تا زمانی که آمریکا اجازه فعالیت ندهد، در پارس جنوبی حضور نخواهد یافت. اگر چه دولت ترامپ این بار هم تعهد ایران به برجام را امضا کرد اما اعلام کرده که این آخرین بار است و دفعه بعدی در کار نخواهد بود. بدین ترتیب حتی برجام هم نتوانسته است مشکل سرمایه گذاری در صنعت نفت و گاز ایران را حل کند و ظاهرا همه چیز منوط به تصمیم آمریکاست.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top