آخرین اخبار
عملیات پهپادها و هلی کوپترها برای یافتن لاشه هواپیمای شرکت هواپیمایی آسمان«توافق» کـردها و دمشق بر سر ورود نیروهای ارتش سوریه به عفرینترامپ: هرگز با ارسال پول به ایران توسط دولت اوباما کنار نیامده‌اممحمد جواد ظریف می گوید ایران پایگاه یا حضور نظامی در سوریه ندارد

رَنج اجاره‌ نشینی

صاحب‌خانه نبودن در فرهنگ ادبیات عامیانه ایران مترادف است با «آوارگی».

11 روز قبل
مجتبی احمدی
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

صاحب‌خانه نبودن در فرهنگ ادبیات عامیانه ایران مترادف است با «آوارگی». مسکن یکی از چالش‌های اقتصادی قشر تهیدست جامعه محسوب می‌شود. حتی طرح «مسکن مهر» احمدی‌نژاد هم نتوانست این قشر را صاحب خانه کند. اگرچه مسکن مهر برخی را خانه‌دار کرد، بسیاری از کارشناسان این طرح را پاسخ دم‌دستی به یک مشکل بنیادین می‌دانند؛ چراکه هنوز میلیون‌ها نفر همچنان مستأجر یا بی‌خانمان هستند و بخش زیادی از درآمد خود را به جیب صاحب‌خانه‌های بی‌انصاف می‌ریزند.

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» از دهه 60 خورشیدی قیمت مسکن در ایران همواره رو به افزایش بوده است؛ اما دهه 70 اوج روند افزایشی قیمت مسکن بوده و از اواسط دهه 80 تاکنون نیز نرخ اجاره‌ها به‌شدت افزایش ‌یافته‌اند. این روند افزایشی باعث شده است تا میزان قابل‌توجهی از درآمد خانوارهای اجاره‌نشین صرف پرداخت اجاره‌بها شود.

 

 

جدول آمار اختصاصی شبکه رسانه‌ای بیان نشان می‌دهد دولت دوم هاشمی رفسنجانی و دولت‌های احمدی‌نژاد به دلیل ناتوانی در کنترل تورم، عملکرد بسیار فاجعه باری در بخش مسکن داشته‌اند. در دولت احمدی‌نژاد یعنی از سال 1384 تا پایان 1387 متوسط رشد قیمت خرید هر متر مسکن، 34 درصد افزایش پیدا می‌کند و خرید خانه برای قشر متوسط نیز تبدیل به یک رؤیا می‌شود. در همین بازه که قیمت مسکن 3 برابر شده است، اجاره‌بها نیز با روندی فزاینده روبروست؛ به‌گونه‌ای که طی چهار سال نرخ اجاره‌بها 27 درصد افزایش می‌یابد.

7 میلیون خانوار مستأجر؛ 2.5 میلیون خانه خالی

سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395 نشان می‌دهد اجاره‌نشینی به 36.8 درصد افزایش پیدا کرده است. حامد مظاهریان، معاون مسکن و ساختمان وزیر راه‌ و ‌شهرسازی دراین‌باره می‌گوید «7 میلیون خانوار در ایرانی مستأجر هستند و هر خانوار ایرانی برای تأمین مسکن خود به‌طور میانگین ١٢‌ میلیون تومان در‌ سال هزینه می‌کند.» شرایط اجاره‌نشینان ثابت می‌کند اغلب آن‌ها به دلیل مشکلات اقتصادی و درآمد کم، مستأجر هستند؛ بنابراین صرف هزینه هنگفت 12 میلیون تومانی در سال برای اجاره مسکن، همه توان مالی این قشر را ربوده است.

اجاره‌نشینی 7 میلیون خانوار ایرانی در حالی است که بر اساس جدیدترین اطلاعات مرکز آمار، 2 میلیون و 587 هزار و 607 واحد مسکونی خالی در ایران وجود دارد. بالا بودن عرضه مسکن نسبت به تقاضا هم باعث کاهش قیمت یا حداقل جلوگیری از رشد قیمت‌ها در این بخش نشده است.

درد کهنه مَسکن

اجاره‌نشینی و مصائب آن به امسال و پارسال مربوط نیست؛ از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون دولت‌ها با سیاست‌های نادرست خود سبب رشد بی‌رویه قیمت‌ها و نامتوازن شدن بازار مسکن شده‌اند. این درد کهنه به معمای پیچیده‌ای برای جمهوری اسلامی تبدیل شده است و پیام خمینی، رهبر جمهوری اسلامی که به مردم گفته بود «خانه نخرید همه را صاحب‌خانه می‌کنیم» امروز جمله خنده‌داری برای مردم شده است؛ چراکه پس از چهار دهه، نهادهای موازی زیاد از جمله وزارت راه و شهرسازی، بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و تعاونی‌های مسکن از پس این مشکل بر نیامده‌اند.

 

وقتی از عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی می‌شنویم 19 میلیون بد مسکن در ایران زندگی می‌کنند، به نظر می‌رسد مشکلات اجاره‌نشینان، حاشیه‌نشینان و حتی آن‌هایی که سرپناهی ندارند همچنان پابرجا باشد. برای حل مشکلات این بخش نیاز به تدوین راهبردی کلان و مؤثر است که البته از جمهوری اسلامی با اوضاع وخیمی که دارد بعید به نظر می‌رسد در پی این راهبرد مؤثر باشد.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top