آخرین اخبار
عملیات پهپادها و هلی کوپترها برای یافتن لاشه هواپیمای شرکت هواپیمایی آسمان«توافق» کـردها و دمشق بر سر ورود نیروهای ارتش سوریه به عفرینترامپ: هرگز با ارسال پول به ایران توسط دولت اوباما کنار نیامده‌اممحمد جواد ظریف می گوید ایران پایگاه یا حضور نظامی در سوریه ندارد

خیانت در تعیین حداقل دستمزد کارگران

محاسبه حداقل دستمزد کارگران ایرانی بر اساس نرخ تورم در حالی است که در بسیاری از کشورها مبنای این محاسبه به طور متوسط یک‌چهارم تولید ناخالص داخلی است.

5 روز قبل
مجتبی احمدی
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

روزهای پایان سال برای طبقه کارگر حساسیت و اهمیت فراوانی دارد؛ چراکه سبد معیشتی و میزان حداقل دستمزد آن‌ها برای سال بعد در همین روزها تعیین می‌شود. نمایندگان جامعه کارگری و کارفرمایی و نیز تأمین اجتماعی قرار است روز 27 و 28 بهمن دور یک میز بنشینند و هزینه سبد معیشتی سال 97 را برای کارگران محاسبه کنند.

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» هرساله تعیین حداقل دستمزد و هزینه سبد معیشتی کارگران با بحث‌ها و انتقادهای فراوانی همراه است. کارگران می‌گویند انتظار می‌رود امسال نیز مانند سال‌های گذشته با لابی نمایندگانِ کارفرمایان و نمایندگان سازمان تأمین اجتماعی، حقوق کارگران مورد تضییع قرار گیرد.

سال گذشته شورای عالی کار هزینه سبد معیشتی هر خانواده 3.5 نفره کارگری را 2 میلیون و 490 هزار تومان محاسبه و بر اساس آن حداقل دستمزد را 930 هزار تومان برای هرماه تعیین کرد. برخی اقلام سبد معیشتی شامل تخم‌مرغ، میوه تازه، گوشت قرمز، قند و شکر، روغن، برنج، حبوبات، سبزی تازه، گوشت مرغ، آرد و غلات و چای است. بر اساس ماده 41 قانون کار، وضعیت قیمتی این اقلام و نرخ تورم، مبنای محاسبه حداقل دستمزد کارگران در ایران است.

در تبصره 1 ماده 41 قانون کار تصریح شده است حداقل مزد باید به اندازه‌ای باشد که زندگی یک خانواده را تأمین کند؛ اما میزان دستمزد جامعه 14 میلیونی کارگری ایران به قدری پائین است که آن‌ها حتی از یک زندگی معمولی هم محروم هستند. این در حالی است که پرداخت همین دستمزد ناچیز هم برای بسیاری از کارگران ماه‌ها به تعویق می‌افتد.

مبنای اشتباه

محاسبه حداقل دستمزد کارگران ایرانی بر اساس نرخ تورم در حالی است که بر اساس تحقیق‌های حسن طایی، عضو هیئت‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی در بسیاری از کشورها مبنای این محاسبه به طور متوسط یک‌چهارم تولید ناخالص داخلی است. بر اساس گزارش صندوق بین‌المللی پول سرانه تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2017 معادل 4530 دلار است. با در نظر گرفتن دلار 4800 تومانی، یک‌چهارم این میزان برابر با 5 میلیون 436 هزار تومان است.

نادیده گرفتن این فرمول برای محاسبه حداقل دستمزد که بسیاری از کشورها از آن استفاده می‌کنند، در واقع یک خیانت بزرگ به جامعه کارگری ایران محسوب می‌شود. بسیاری از فعالان کارگری بر این باورند که میزان حداقل دستمزد در ایران با واقعیت‌های اقتصادی هماهنگی ندارد و این مسئله به فقر کارگران منجر شده است.

فقر به مسئله‌ای عادی بین کارگران ایرانی تبدیل شده و گویی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی وضعیت نامناسب اقتصادی کارگران را جزئی از ماهیت شغلی آن‌ها می‌داند. امروزه کارگران در بسیاری کشورها تقریباً دغدغه مالی ندارند و با انگیزه فراوان فعالیت می‌کنند؛ اما در ایران موضوع کاملاً متفاوت است؛ بی‌توجهی به اصلاح قانون کار، حمایت‌های بی‌جا از کارفرمایان، نقص‌های فراوان در بیمه تأمین اجتماعی و ده‌ها مشکل دیگری که به دولت مربوط می‌شود، به نحوی کارگران هزینه آن‌ها را می‌پردازند.

انتظار می‌رود سال 1397 نیز اوضاع جامعه کارگری وخیم‌تر از گذشته باشد. نرخ دلار که نشان‌دهنده برابری قدرت خرید است، بیشتر از هر چیز قشر کارگر را تحت‌فشار قرار می‌دهد و قطعاً دلار 5 هزارتومانی از قدرت خرید آن‌ها بیش‌ازپیش خواهد کاست. آیا شورای عالی کار امسال خط دیگری را دنبال می‌کند و در روند تعیین دستمزد، حامی کارگران می‌شود یا مانند سال‌های قبل در سنگر کارفرمایان پناه می‌گیرد؟

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top