آخرین اخبار

حراج حیات‌وحش/ نقش موسسه پارسیان چیست؟

ناگهان صدای هولناک تفنگ شکاری «برتیه» بلند می‌شود و سپس یک قوچ از گونه کمیاب روی زمین می‌افتد و جان می‌کند. شکارچیان خارجی با خوشحالی فریاد می‌زنند «آره، آره... زدیمش».

1 ماه قبل
بیان
A- A A+

ناگهان صدای هولناک تفنگ شکاری «برتیه» بلند می‌شود و سپس یک قوچ از گونه کمیاب روی زمین می‌افتد و جان می‌کند. شکارچیان خارجی با خوشحالی فریاد می‌زنند «آره، آره... زدیمش». این روایتی از تصویر غم‌انگیز شکار وحوش کم یاب و در حال انقراض در «مناطق حفاظت‌شده» ایران است.

به گزارش «شبکه بیان» کارشناسان محیط‌زیست معتقدند هیچ‌گاه حیات‌وحش ایران تا این اندازه به خطر نیفتاده است. تحقیقات کارشناسی متخصصان و صاحب‌نظران نیز نشان می‌دهد علاوه بر اینکه بر اثر خشک‌سالی و کمبود غذایی جانوران در معرض خطر نابودی هستند، شکارچیان نیز به تهدیدی تازه تبدیل شده‌اند.

شواهد نشان می‌دهند از سال 1393 تا همین اوایل تابستان پارسال شکار در مناطق حفاظت‌شده ممنوع بوده است؛ اما سازمان حفاظت از محیط‌زیست ایران بدون مشورت‌های تخصصی، به طور مرتب در حال صدور مجوزهای شکار در استان‌های خراسان رضوی، خراسان جنوبی، یزد و کرمان برای شکارچیان داخلی و اتباع خارجی است.

کارشناسان و فعالان محیط‌زیست با انتقاد از این رویه، می‌گویند ترکیب جمعیتی جانورانی مانند قوچ، آهو و گرازهای ایرانی در حال به هم خوردن است و اگر خطرات خشک‌سالی، کمبود غذایی و شکار ادامه داشته باشد، این‌ گونه‌های کم یاب به ‌زودی منقرض می‌شوند.

طرف دیگر ماجرا سازمان حفاظت محیط‌زیست است که طی بیانیه‌هایی از شکارفروشی دفاع و اعلام کرده است که برخی جانوران مانند قوچ‌ها بسیار پیر هستند و آب و غذای زیادی نیاز دارند؛ بنابراین مجوز شکار آن‌ها برای کمک به درآمدزایی سازمان صادر می‌شود.

سال گذشته اوج بحث‌وجدل‌ها بر سر صدور مجوز شکار گونه‌های جانوری در قرق‌های خصوصی بود. تصاویر و فیلم‌های منتشرشده در فضای مجازی نشان می‌دهد اتباع آمریکایی و اروپایی در این مناطق با خوشحالی و در کمال آرامش مشغول شکار قوچ و آهو هستند. نکته قابل‌تأمل این است که محیط‌بانان شکارچیان خارجی را همراهی و حتی تشویق می‌کنند.

سازمان حفاظت محیط‌زیست در یکی از جوابیه‌های خود، انتقادهای کارشناسان و مردم را رد کرده و گفته در حال کمک کردن به «رونق گردشگری» است. در این جوابیه ادعا شده است که برای صدور مجوز شکار مبالغی دریافت می‌شود که یا به خود مناطق حفاظت‌شده یا به «مردم بومی» اختصاص می‌یابد.

اما نمایندگان مجلس در پاسخ به این استدلال سازمان حفاظت محیط‌زیست گفته‌اند اگر این سازمان تمرکز خود را بر منابع دولتی می‌گذاشت و برنامه‌هایی را ارائه می‌داد، می‌توانست بودجه‌های به مراتب بیشتری نسبت به شکارفروشی به دست آورد.

جبار کوچکی نژاد، رئیس فراکسیون میراث فرهنگی، گردشگری و مناطق آزاد مجلس دراین‌باره می‌گوید «فروش مجوز شکار چارپایان ارزشمند کشورمان که برای بقا با چالش‌های بسیاری چون کم‌آبی و کاهش علوفه دست ‌به‌ گریبان‌اند مایه تأسف است و نمی‌توان نام گردشگری و ارزآوری روی آن گذاشت.»

علی وقف‌چی، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس نیز که یکی از منتقدان سرسخت صدور مجوز شکار گونه‌های حفاظت‌شده است، به خبرگزاری خانه ملت می‌گوید «ما ابتدا باید تلاشمان را برای حفاظت از زیستگاه‌ها به کار بگیریم و در صورتی که تصمیم داریم از ظرفیت‌های حیات‌وحش برای ارزآوری استفاده کنیم باید بدانیم فروش مجوز شکار تنها راه کسب درآمد از حیات‌وحش نیست.»

با وجود انتقاد نمایندگان مجلس، سازمان حفاظت از محیط‌زیست ایران همچنان بر رویه‌ای که آغاز کرده است پافشاری می‌کند. این سازمان اخیراً اعلام کرده است که حدود یک میلیارد و 800 میلیون تومان از این راه درآمد داشته و از این مبلغ برای «رفع نیازهای حیات‌وحش» استفاده کرده است.

اما برخی رسانه‌های محافظه‌کار به این موضوع با تردید نگاه می‌کنند و تلویحاً اعلام کرده‌اند که درآمدهای ناشی از صدور مجوزهای شکار نه به خزانه دولت، بلکه به جیب مافیای حیات‌وحش می‌رود.

در این میان، نام ذینفعانی از جمله «احمدعلی کیخا، رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس» و موسسه «حیات‌وحش میراث پارسیان» مطرح است. کیخا کسی است که در سال 1392 به عنوان معاون سازمان حفاظت از محیط زیست اجرای طرح راه‌اندازی قرق‌های اختصاصی را در دستور کار این سازمان قرار داد. موسسه پارسیان نیز در زمینه «حفظ محیط‌زیست و یوزهای ایرانی» فعالیت می‌کند. گفته می‌شود طرح قرق‌های اختصاصی را این موسسه پیشنهاد داده و کیخا به عنوان معاون وقت سازمان حفاظت از محیط‌زیست نیز با همکاری این موسسه قرق‌های خصوصی را راه‌اندازی کرده است.

اسماعیل کهرم و اکبر همدانیان، از منتقدان پروپاقرص قرق‌های اختصاصی به شمار می‌روند که در گفت‌وگوهایشان با رسانه‌ها، حفاظت مشارکتی از زیستگاه‌ها را مفید دانسته‌اند؛ اما تأکید کرده‌اند که آنچه تحت عنوان طرح قرق اختصاصی توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست به اجرا درآمده حاصلی به جز آسیب جبران‌ناپذیر به طبیعت ندارد.

بااین‌همه، به نظر می‌رسد زور مافیای حیات‌وحش بیش از فعالان محیط‌زیست است. آن‌ها هم از حمایت رسانه‌های وابسته به «اصلاح‌طلبان» برخوردارند و هم قدرت سازمان حفاظت محیط‌زیست را پشت سر خود می‌بینند. حتی موسسه حیات‌وحش میراث پارسیان به کمک مسئولان حوزه محیط‌زیست سفارشی را به انیمیشن «دیرین دیرین» داده‌اند و یک کلیپ ساخته‌اند تا انتقادهای کارشناسان به شکارفروشی را به تمسخر بگیرند و ضربه‌های جبران‌ناپذیر خود را به محیط‌زیست توجیه کنند.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top