آخرین اخبار

اتلاف 340 هزار میلیارد تومان پول بی‌زبان

رژیم ایران تاکنون حدود 340 هزار میلیارد تومان یارانه نقدی پرداخت کرده است؛ یارانه‌ای که قرار بود صرفاً به دست افراد مستحق برسد و شکاف طبقاتی را کاهش دهد.

6 ماه قبل
بیان
A- A A+

رژیم ایران تاکنون حدود 340 هزار میلیارد تومان یارانه نقدی پرداخت کرده است؛ یارانه‌ای که قرار بود صرفاً به دست افراد مستحق برسد و شکاف طبقاتی را کاهش دهد.

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» یکی از بزرگ‌ترین خطاهای اقتصادی جمهوری اسلامی «هدفمندسازی یارانه» به روش اشتباه و غیرکارشناسی بود. اواخر دهه 80 خورشیدی محمود احمدی‌نژاد به کمک مجلس پروژه‌ای را آغاز کرد که میلیون‌ها نفر را به فقر و فلاکت کشاند و ده‌ها هزار میلیارد تومان از ثروت مردم را نیز به هدر داد.

حالا حدود هشت سال از آغاز طرح هدفمندسازی یارانه‌ها می‌گذرد، میزان مصرف حامل‌های انرژی نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه بیشتر هم شده است. رژیم همچنان «به همه مردم» یارانه نقدی می‌پردازد و به خود زحمت نمی‌دهد افراد ثروتمند را شناسایی و از چرخه پرداخت یارانه‌ها حذف کند. از نگاه رژیم ایران، کسی که خودروی میلیاردی سوار می‌شود و کسی که حتی توانایی خرید دو عدد نان را هم ندارند، فرقی با هم ندارند و هر دو باید ماهانه 45 هزار و 500 تومان یارانه نقدی دریافت کنند.

یارانه 45 هزار و 500 تومانی دیگر مانند گذشته ارزش چندانی ندارد و نرخ برابری آن از 41 دلار و 36 سنت در سال 1389 به چیزی حدود سه دلار و 80 سنت رسیده است؛ اما معلوم نیست رژیم از پرداخت این مبلغ ناچیز به مردم چه هدفی را دنبال می‌کند. تحلیلگران اقتصادی می‌گویند دولت باید با استفاده از بانک‌های اطلاعاتی‌ای که در اختیار دارد، افراد غنی و ثروتمند را شناسایی و یارانه آن‌ها را حذف کند و این مبلغ را به میلیون‌ها نفری بدهد که به نان شبشان هم محتاج هستند. بااین‌حال، جمهوری اسلامی گوشش به این حرف‌ها بدهکار نیست و همچنان به خطای خود اصرار می‌ورزد.

از سوی دیگر، با هدفمندسازی یارانه، بخش تولید نیز زیان هنگفتی را تحمل کرد. بسیاری واحدهای صنعتی به دلیل افزایش سرسام‌آور قیمت حامل‌های انرژی (آب، برق، گاز، بنزین و گازوئیل) و مواد اولیه تعطیل شدند. دسته دیگری از واحدها نیز برای جبران نرخ بالای تورم تولیدکننده، دست به تعدیل نیرو زدند و به جمعیت بیکاران کشور افزودند. نهادهای متولی صنعت هنوز هم حاضر نیستند سهم این بخش را از هدفمندسازی یارانه بپردازند. در نتیجه مردم با کالاها و خدماتی با قیمت تمام‌شده بسیار بالا روبرو شدند و قدرت خریشان را از دست دادند.

جمهوری اسلامی به جای اجرای پرشتاب و پراشتباه طرح هدفمندی یارانه‌ها، می‌توانست بسیار هوشمندانه‌تر رفتار کند و بخشی از درآمدهای حاصل از این طرح را به تولید تزریق کند و با ایجاد اشتغال فراگیر، درآمد ملی را افزایش دهد. در این صورت مردم نه نیاز به یارانه نقدی داشتند و نه تورم‌های وحشتناک گریبانگیرشان می‌شد. تصور اینکه با 340 هزار میلیارد تومان چه کارهایی می‌توان در بخش تولید و صنعت انجام داد، می‌تواند پاسخ بسیاری از پرسش‌ها را بدهد؛ اما رژیم ایران این فرصت طلایی را برای نجات مردم از فقر، از دست داد.

با همه این تعبیرها و تفسیرها، جمهوری اسلامی از یارانه‌های نقدی به عنوان یک ابزار حکومتی استفاده می‌کند و با همین 45 هزار تومان، مردم شهر و روستا را به دنبال خود می‌کشد؛ چنانکه کشورهای سوسیالیست که خود مبدع «پرداخت‌های انتقالی» بودند، مردم را این‌گونه کنترل می‌کردند و با هدر دادن ثروت‌های کلان، کشورشان را به سوی فروپاشی بردند.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top