آخرین اخبار

پرداخت یارانه غلط، افراد بیشتری را زیر خط فقر می برد

زمانی که یارانه ای به بنزین تعلق می گیرد، اتومبیل داران از این یارانه استفاده می کنند و مردمی که توان خرید یک اتومبیل ۵۰ میلیون تومانی را ندارند، باید از جیب خود یارانه دارندگان را نیز بپردازند.

4 ماه قبل
بیان
A- A A+

از اشکالات اساسی به موضوع یارانه در ایران، فراگیر بودن پرداختی ها است. دولت ایران ماهانه به میلیون ها ایرانی ۴۵.۵۰۰ تومان یارانه نقدی پرداخت می کند.

علاوه بر آن پرداخت یارانه به کالاهایی نظیر بنزین، نان، سویا و خواص ارزی، سوء مدیریت را به حد بی نهایت رسانده است و در این میان مسئله عدالت زیر سوال است.

زمانی که یارانه ای به بنزین تعلق می گیرد، اتومبیل داران از این یارانه استفاده می کنند و مردمی که توان خرید یک اتومبیل ۵۰ میلیون تومانی را ندارند، باید از جیب خود یارانه دارندگان را نیز بپردازند.

اما در حالی که بحث بر سر نان به میان می آید، هر روزه از تعداد نانوایی های دولتی کاسته و به تعداد نانوایی های آزاد اضافه می شود.

این در حالیست که برای مناطق کم توان تر اقتصادی، نان، اولین و آخرین کالایی است که این قشر ضعیف می توانستند خریداری کنند.

حال با افزایش جمعیت کشور، به جمعیت خط فقر نیز اضافه می شود. گزارشات آماری نشان می دهند که ایران بیش از ۲۰ میلیون نفر حاشیه نشین دارد. ۲۰ میلیون ایرانی هم اکنون در بافت های فرسوده، تاریخی و حاشیه شهرها زندگی می کنند.

این ارتش ۲۰ میلیونی در بسیاری از مواقع حتی توان خرید نان باگت را هم ندارند و آمار و ارقام کاملا روشن و دقیقی از نحوه زندگی آنها موجود نیست.

همچنین به زیر خط فقر مطلق رفتن سایر بخش ها نیز اجتناب ناپذیر است و همه اینها به دلیل عدم مدیریت صحیح رخ داده است.

به گزارش مهر از میان ۱۴ میلیارد دلار اختصاص داده شده به کالاهای اساسی در سال ۱۳۹۷، در حدود ۳ میلیارد دلار مربوط به دارو بوده و بنابراین در حدود ۱۱ میلیارد دلار به سایر کالاهای اساسی اختصاص یافته است.

همین موضوع به خودی خود نیز مشکل به همراه دارد. اختصاص حدود ۳ میلیارد دلار برای دارو طبیعتا باید بخشی از آن را دولت به شکل یارانه به اقشار محروم بپردازد.

اما همین یارانه احتمالی باز هم به اقشار محروم پرداخت نمی شود. علت این است که این اقشار به درستی شناسایی نمی شوند و خود این بخش از جامعه نیز توان مراجعه به سامانه های خدمات درمانی را ندارند.

این بخش از جامعه حتی توان پرداخت بیمه های تامین اجتماعی را ندارند و اگر در شغلی هم مشغول به کار شوند، خود ترجیح می دهند حق بیمه شان را به صورت نقد از کارفرما دریافت کنند.

به همین خاطر هیچ آمار دقیقی از وضعیت سلامت و بهداشت آنان و خانواده هایشان موجود نیست.

در نتیجه اگر یارانه ای هم به دارو یا غذا پرداخت شود، این قشر متوسط و بالای جامعه هستند که خواسته یا ناخواسته از آن استفاده کرده و به صورت خودکار، حق آن طبقه پایین و محروم تضییع می گردد.

دولت با این تشکیلات عظیم هنوز نتوانسته از طریق کارت یارانه، اقشار ضعیف را شناسایی و آنان را حمایت کند.

البته به علت سیستم خصوصی ساز دولت روحانی، انتظار نمی رود که دغدغه ای برای محرومین وجود داشته باشد و این بخش شبانه روز همچنان به حال خود رها شده اند.

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top