آخرین اخبار

حفظ وضع موجود و آسیب های زیرساختی

در جنگ نظامی به طور عمده، زیرساخت ها هدف قرار می گیرند. اگرچه به باور عوام، این حملات خالی شدن خشم عموم نسبت به نظام حاکم را در پی خواهد داشت اما این زیرساخت ها به هر روی با پول همین مردم و البته با دستان سپاه پاسداران ساخته شده است.

6 روز قبل
بیان
A- A A+

اگر در دوره ای از تلاطم های سیاسی ایران صحبت از حفظ وضع موجود به هر قیمتی می شد، امروز این عبارت آسیبی جدی بر پیکره اقتصاد ایران حتی تا 2 دهه آینده وارد می کند.

حفظ وضع موجود، چرا؟

صحبت از حفظ وضع موجود این روزها البته کمتر مطرح است. اما در دوره ای از تاریخ سیاسی-اجتماعی ایران بسیار به میان می آمد.

وضع موجود و تلاش برای اصلاح تدریجی آن، عباراتی بودند که در برابر ترس های عموم قرار داده می شدند. وضعیت اقتصادی تقریبا به مدد اروپا در کنار جنگ با آمریکا به شکل امروز نبود.

اما امروز در حالی که جنگ با آمریکا و تحریم های این کشور علیه ایران به شکل بی سابقه ای افزایش یافته، اروپا نیز آنچنان کمکی نمی کند.

اینستکس یا همان ساز و کار مالی ایران و اروپا بیش از یک سال است که صرفا در حد حرف باقی مانده و البته پیش از آن هم در حد همان حرف بود.

تحریمهای اعمال شده توسط دولت آمریکا، با چشم گفتن شرکت های خصوصی اروپایی ادامه دارد و اکنون "حفظ وضع موجود" موضوعی خارج از عقل خود را نشان می دهد.

آنچه که در سپهر اقتصادی ایران که گره خورده به وضعیت سیاسی این کشور است دیده می شود، دو موضوع جنگ نظامی و جنگ اقتصادی است که در خصوص مورد دوم، رهبران ایران نیز اتفاق نظر دارند هرچند که علت اصلی آن را نمی پذیرند.

در هر دو حالت اقتصاد ایران چه در سطح کلان و چه در سطح خرد، آسیب جدی دیده و خواهد دید.

فرسایش ذهنی عموم مردم در سطح خرد کار را به جایی خواهد برد که به نظر می رسد آیت الله خمینی توصیه کرده بود.

او در اوج تحریم ها گفته بود که تحریم ها اثری نخواهد داشت چرا که مردم جو خواهند خورد اما زیر بار زور نخواهند رفت.

در دوران مشروطیت نیز همین بحث ها مطرح بود. مردمی که حاضر بودند یونجه مصرف کنند اما مشروطه را به دست آورند.

به فرض پذیرفتن این میزان از تحمل مردم یک کشور انقلابی، گفتن همین حرف بسیار خطرناک است.

تصور کنیم که تحت تحریم های شدید، مردم همه جو و یونجه و هر آنچه در زمین می روید مصرف کنند. چه رخ خواهد داد؟

به نظر می رسد مقاومت شکل گرفته است. اما آیا گویندگان این سخن چیزی از دانش زمین شناسی یا کشاورزی هم می دانند؟

یک زمین به چه میزان می تواند گندم، جو و یونجه ده ها میلیون نفر را تامین کند؟

این حرف به این معنی است که هرچه فشار اقتصادی افزایش یابد، استفاده از منابع طبیعی موجود در منطقه تحت تحریم هم بیشتر می شود.

در حالی که کشورهای منطقه در حال گذر از سنت های دیرینه و پیوستن به جامعه جهانی هستند، 80 میلیون نفر در یک سرزمین دیگر، امکان استفاده از آب ندارند. پول به عنوان ابزاری برای رشد در گردش نیست و همگان یا اکثر افراد از زمین، دام و آسمان تغذیه می کنند. فقط چند سال کافیست تا یک کشور در چنین موقعیتی، به اندازه چند دهه عقب تر از همسایگان خود بیفتد!

مفروضات نظام حاکم در مقاومت که تا کنون 40 سال به طول انجامیده از این پس دیگر اقشار مستمند را هدف نمی گیرد. این وضعیتی است که قشر متوسط را هم به طور جدی آسیب پذیر می کند و اقشار ثروتمند نیز بسته به مدل زندگی ای که دارند، فقیرتر خواهند شد هرچند که درصدها متفاوت هستند.

در صورت بروز جنگ نظامی هم شرایط همین گونه اما با سرعت غیر قابل مقایسه با مدل فرسایشی فوق است.

در جنگ نظامی به طور عمده، زیرساخت ها هدف قرار می گیرند. اگرچه به باور عوام، این حملات خالی شدن خشم عموم نسبت به نظام حاکم را در پی خواهد داشت اما این زیرساخت ها به هر روی با پول همین مردم و البته با دستان سپاه پاسداران ساخته شده است.

تخریب عمده زیرساخت ها به معنای هدر رفت میلیاردها دلار از سرمایه های اقشار فرودست و ضعیفی است که هزینه های پنهان این ساخت و ساز را پرداخته اند. با تخریب آنها باز هم همین اقشار هستند که باید هزینه های مخفی جنگ و بازسازی زیرساخت ها انجام دهند.

تنها در چند مورد تصور اینکه ساختمان مخابرات در میدان توپخانه تهران هدف حمله قرار گیرد، یا سرورهای یک بانک منهدم شوند و یا سیستم های کامپیوتری سد کرج از بین بروند، فاجعه بار است چرا که مشخص نیست چقدر زمان و چه میزان دلار نیاز است تا تمام این بازسازی ها انجام شود.

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top