آخرین اخبار

مال ها، کوچک تر ها را می بلعنند و راه بقا را تنگ تر می کنند

مال ها یا آنطور که در ایران ترجمه شده، "فروشگاه های زنجیره ای" در حال بلعیدن کسب و کارهای خرد هستند. این بلع همه جانبه دیگر محدود به تهران هم نمی شود.

3 ماه قبل
نازنین امجدی
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

مال ها یا آنطور که در ایران ترجمه شده، "فروشگاه های زنجیره ای" در حال بلعیدن کسب و کارهای خرد هستند. این بلع همه جانبه دیگر محدود به تهران هم نمی شود.

سرمایه داران در شهرهای بزرگ، تصمیم گرفته اند تا راستای عمل کردن به سیستم نظام سرمایه داری، تمام کشور را از آن خود کنند.

در این میان تفاوتی نمی کند که چقدر خانواده نتوانند نان به سفره های خود ببرند. مغازه داران و کسبه خرد، حالا دیگر باید مغازه های خود را تعطیل کنند و بازی را به مال ها واگذار نمایند.

آنچه که مردم را از سمت و سوی مغازه های کوچک به سمت مال های بزرگ می کشاند چند فاکتور است. نخست اینکه مال ها همواره تخفیف های جزیی دارند. برخی از آنان حتی شعار خود را فروشگاه های همواره تخفیف دار معرفی کرده اند.

دوم اینکه همه چیز در خود دارند. مال ها، مجموعه هایی مشتمل بر داروخانه، مغازه صوتی-تصویری، شهر بازی، سینما و از همه مهمتر خوراکی هستند.

رنگارنگ بودن یک مال با ظرفیت چند صد متر، مردم را ترغیب به خرید می کند. شاید مردم آنچنان که از مال ها خرید می کنند، هیچگاه از سوپر مارکت ها خریدی نداشته باشند.

اما سبک و سیاق این سیستم به گونه ای است که اجازه نمی دهد دست خالی به داخل فروشگاه بروید و دست خالی نیز بازگردید!

کسی شما را مجبور به خرید نمی کند؛ این ذهن خریدار و نیازمند انسان است که دائما نیاز به خرید و تامین دارد حتی اگر آنچه که می خرد را "نیاز" یا "احتیاج" نداشته باشد.

حالا فروشگاه های زنجیره ای دیگر در محلات بزرگ و محدود و تنها نیستند. آنها به داخل خیابان های فرعی هم آمده اند و راه خود را باز کرده اند.

مردم برای خرید با تخفیف و تنوع، فقط نیاز دارند چند دقیقه بیشتر پیاده روی کنند. کسی دیگر نگران نگاه بعضا خشم آلود و غمگین مغازه دار خرده پا نیست که ببیند هم محله ای اش که تا چندی قبل از او خرید می کرد، حالا با کیسه های پر از محصول از مقابل آن عبور می کند.

پس از این، همان مغازه داران، حالا باید کارمندان مال های بزرگ بشوند و اتفاقا این یک نکته مثبت برای مال ها هم محسوب می شود چرا که خرده فروشان سابق، محصولات را بهتر می شناسند اما اگر به هر دلیلی، مغازه داری به سمت کار کردن در این فروشگاه ها نیامد، آنها خودشان بهترین افراد را جذب می کنند و آموزش می دهند.

هنوز می توان گفت که مغازه های خرده فروشی، درآمدهای قابل توجهشان را دارند. اما این در شهرهای بزرگ است. در شهرهای کوچک تر و کمتر توسعه یافته، حضور مال ها، خطر بزرگی است که احساس می شود.

به طور مثال در کرمانشاه از آغاز سال ۱۲۰ واحد خوار و بار فروشی درخواست ابطال پروانه خود را داشته و تنها ۴ یا ۵ درخواست مجوز تازه صادر شده است.

جالب آنکه صاحبان سوپر مارکت های محلی نیز، تلاش می کنند تا مغازه هایشان را شبیه به مال ها نشان بدهند.

حسن موسوی رییس اتحادیه خوار و بار فروشان کرمانشاه، از گسترش فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگ به شدت انتقاد کرد و افزود: این فروشگاه‌ها بلای جان واحدهای کوچک خواربارفروشی شده و آنها را به تعطیلی می‌کشانند.

نمی توان سد راه مال ها شد. این راهی است که باید طی شود و طبیعی است که انباشت سرمایه صورت بگیرد. به تدریج باید پذیرفت که ایران در آغاز راه سرمایه داری و خانه نشینی طیف عظیمی از مردمی است که نمی توانند در بازی مرگ و زندگی، خود را نجات دهند.

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top