آخرین اخبار

تعریف مردم تا کنون غلط بوده است

هرچند که تحلیلگرانی به دروغ می خواهند "مردم" را به طور عام از حکومت جدا کنند و در ظاهر بین این دو اختلاف می گذارند اما فارغ از اینکه مردم یک طیف یک دست نیستند اما می توان روند برخوردشان با یکدیگر در سطح جامعه را دخیل در تصمیمات یک حکومت توتالیتر دانست.

4 ماه قبل
بیان
A- A A+

حکومت دروغ مولد مردم دروغگو است. نه تنها در دین اسلام حکومت بد، لیاقت همان مردم است که در آراء و نظریات علوم سیاسی نیز حکومت بد مولد مردم بد است.

هرچند که تحلیلگرانی به دروغ می خواهند "مردم" را به طور عام از حکومت جدا کنند و در ظاهر بین این دو اختلاف می گذارند اما فارغ از اینکه مردم یک طیف یک دست نیستند اما می توان روند برخوردشان با یکدیگر در سطح جامعه را دخیل در تصمیمات یک حکومت توتالیتر دانست.

توتالیتاریسم در مفهوم تحت الفظی به معنای تمامیت خواهی است و به رژیم هایی اطلاق می گردد که به واسطه ایدئولوژیک بودن، همه چیز را برای خود می خواهند.

غالب این رژیم های سیاسی، قدرت تفکر و تحلیل دارند اما از این قدرت در راستای تخریب بهره می برند.

همین امر در خصوص عموم به راحتی قابل فهم است. این مطلب به معنای این نیست که همان صحبت های متداول در طول ۴۰ سال اخیر تکرار شود.

اما حقیقت این است که در حقیقت مردم نیز خواهان همین سیستم هستند. آنانی که به طور مشخص نام مردم را می برند، خود نیز به خوبی می دانند که در خصوص چه مردمی صحبت می کنند.

تلاش برای یک شکل کردن مردم با استفاده از لغت مردم، همان دروغی است که رهبران حکومت ایران همواره استفاده می کنند.

به سخنان رهبر جمهوری اسلامی اگر دقت شود، از مردم صحبت می کند. روسای جمهور به طور عام از مردم مایه می گذارند. رییس مجلس، رییس قوه قضاییه، رییس شورای نگهبان، رییس مجلس خبرگان و روسا و معاونین در هر شرایطی از این کلمه مردم استفاده می کنند تا اهداف خود را به پیش ببرند.

جالب این است که اپوزیسیون جمهوری اسلامی نیز در یک صورت کلی شبیه به خود جمهوری اسلامی است. از چهل سال پیش به این سو، چه افرادی که به نام اپوزیسیون روبروی دوربین های تلویزیونی نشستند و چه آنانی که پس از انتخابات ۸۸ با پروازهای یک دفعه ای به سمت واشنگتن روانه شدند، جملگی برای وصف وضعیت ایران، از کلمه "مردم" استفاده می کردند.

چهل سال است که اپوزیسیون جمهوری اسلامی تلاش می کند بگوید مردم جدا از حکومت هستند.

حال با بررسی واژه توتالیتر، اگر به سطح جامعه شهری بازگردیم، این توتالیتاریسم را خواهیم دید. بر خلاف افرادی که در مفهوم عام از واژه مردم و به غلط به دلیل عدم فهم "جامعه" استفاده می کنند، در این مطلب، مفهوم عام "مردم" فاکتور گرفته شده و به مفهوم خاص آن با بخش بندی شهری می پردازیم.

در سطح شهری مثل تهران اگر فردی، شب هیچ جایی برای استراحت نداشته باشد، نه درب خانه ها بلکه هیچ دری برای خوابیدن و یک شب ماندن باز نیست. مساجد تمامیت خواه هستند و فقط برای خواسته های خود (نماز خواندن) باز هستند؛ پارک ها پلیس دارند و به خاطر امنیت کسی را نمی پذیرند؛ هتل ها و هاستل ها در بدو ورود به جیب افراد نگاه می کنند و این مساله در همه جا ثابت است.

هرچند که می توان این موارد را پذیرفت اما عملکرد حکومت است که هیچ نقطه تنفسی را برای نیازمندان باقی نمی گذارد و در نقطه مقابل مردمی را می بینیم که در کلانشهری مثل تهران به صراحت می گویند اگر معتادی را لب یک جوی آب ببینند، یک ضربه دیگر هم می زنند که فرد معتاد سرنگون شود.

با این همه اما جامعه شناسی روستایی کمی متفاوت تر عمل می کند. در روستا (باز هم هر نقطه ای با نقطه دیگر متفاوت است)، پذیرش مهمان جای خود را باز کرده بود و این تا پیش از هجوم لیبرالیسم بود.

اما همین جامعه شناسی روستایی بر پایه نوعی عرفگرایی استوار است که عرصه را بر کوچکترها تنگ می نماید.

حضور افرادی چون احمدی نژاد با کمترین گارد و محافظ در میان روستانشینان، حقیقت داشت. یک دروغ بزرگ آنطور که بخشی از اپوزیسیون خصوصا اصلاح طلب چندین بار تکرار کرد این بود که برای هر یک از سفرهای رییس جمهور سابق، اتوبوس های زیادی را هماهنگ می کنند که به استقبال وی بیایند.

مردم یک گروه مشخص نیستند و یک معنا ندارند. ملت نیز به معنای مردم (Nation) نیست اما اینگونه و به غلط القا شده است.

باید پذیرفت که حکومت مولد مردم است و بیان جملاتی نظیر "مردم پاک و نجیب ایران"، "مردم قهرمان ایران"، "ایرانیان سرافراز"، "ایرانیان درست کردار" و… دروغ هایی است که خود برای خود ساخته و پرداخته ایم و بدتر از آن، باور کرده ایم.

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top