آخرین اخبار

آقای حجاریان! کار از تحلیل‌های تئوریک گذشته است

اگر هدف و غایت اصلاح‌طلبی «دموکراسی» است، با اصلاح‌طلبانی که به سکولاریسم یا جدایی نهاد دین از نهاد سیاست معتقد نیستند و هنوز تکلیفشان را با پدیده‌هایی چون ولایت‌فقیه و سپاه پاسداران روشن نکرده‌اند، قطعاً تحقق این هدف خیال باطلی بیش نیست.

6 روز قبل
بیان
A- A A+

اصلاح‌طلبان طی یکی دو سال گذشته که در موقعیت سیاسی بسیار بدی قرار گرفته و پایگاه اجتماعی‌شان را از دست داده‌اند، رو به خودانتقادی، تحلیل‌های تئوریک از شرایط سیاسی-اقتصادی کشور و بحث‌های درون‌حزبی آورده‌اند تا ضمن به دست آوردن دل مردم، برای انتخابات 98 خود را بازیابی و بازسازی کنند.

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» تعداد تحلیل‌ها و مقاله‌های چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب ارتباط معکوسی با سطح ناامیدی مردم از این جریان حکومتی دارد؛ یعنی به هراندازه که مردم امیدشان از اصلاحات و اصلاح‌طلبان کاهش می‌یابد، افرادی چون سعید حجاریان و صادق زیباکلام که در دنیای خیالات به سر می‌برند، مقاله و تحلیل‌های تئوریک بیشتری برای اغوای آزادی‌خواهان می‌نویسند.

اصلاح‌طلبان با وجود از دست دادن جایگاهشان هنوز هم به این درک نرسیده‌اند که دغدغه‌های اصلی مردم چیست و به همین خاطر مواضعشان از خواسته‌های اقشار مختلف جامعه فرسنگ‌ها فاصله دارد. رویکرد سیاسی و اقتصادی چهره‌ها و سران اصلاحات که شالوده‌اش جهان‌بینی مبتنی بر قدرت و ثروت است، نه‌تنها نمی‌تواند آلامی بر دردها و رنج‌های مردم باشد، بلکه به مشکلات آن‌ها اضافه هم می‌کند.

پس از حوادث 88 و سیلی محکم رژیم به جریان اصلاح‌طلبی، این جریان کاملاً آگاهانه همه اعتبارش را برای رسیدن به نون و نوایی در دولت حسن روحانی و کسب کرسی‌های مجلس خرج کرد. پست‌های دولتی و کرسی‌های مجلس با رأی مردمِ ناامید و خسته به کنترل آن‌ها درآمد؛ اما در ادامه رفتار، گفتار و عملکردشان بیش از اینکه در جهت خدمت به مردم باشد، در راستای بقای رژیم قرار گرفت.

جریان اصلاحات با صدور بیانیه ضد مردمی محمد خاتمی در دی‌ماه 1396 به پای خودش شلیک کرد و نمایندگانش با پوشیدن لباس سبز لجنی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تیر خلاص را به خود زد. پوشیدن لباس نظامیانی که در وقایع تلخ 88 و دی 96 قاتل آزادی خواهان بودند خیانتی بزرگ به رأی مردم بود که هرگز فراموش نخواهد شد.

اما در این مقطع تاریخی که مردم برای تهیه نان شب خود گرفتار دشواری‌ها و چالش‌های سختی هستند، اصلاح‌طلبان هنوز هم از سفره انقلاب دست نمی‌کشند و برای یک بار هم که شده به ناتوانی جمهوری اسلامی و ناکارآمدی نظریه ولایت‌فقیه اقرار نمی‌کنند؛ حتی اگر بر اثر فساد و سوءمدیریتِ این رژیم، کشور و زندگی مردم را سیل ببرد.

به واقع جریان یا جبهه اصلاحات که پس از حدود 22 سال نتوانسته کوچک‌ترین دستاورد عینی و ملموسی داشته باشد، اسم و شعاری بیش نیست. اصلاح‌طلبان با سرگرم کردن دانشجویان، معلمان، کارگران و جلب نظر نسل‌های دهه‌های 60 و 70 سهم قابل‌توجهی را از سفره انقلاب به دست آورد؛ اما توده‌های مردم و نسل‌های جدید اکنون به آگاهی بیشتری رسیده‌اند و از کنار مهملاتی که در «مشق نو»، «جماران»، «شرق» و دیگر رسانه‌های رانت‌خوار منتشر می‌شود، با بی‌اعتنایی عبور می‌کنند؛ بنابراین، بد نیست به حجاریان و هم‌فکران او تلنگری زده و به آن‌ها یادآوری شود که کار از بحث‌ها و تحلیل‌های تئوریک گذشته است.

جریان اصلاح‌طلبی در قالب جمهوری اسلامی اکنون در موقعیتی قرار گرفته که اگر خواهان سهمی از ثروت و قدرت است، چاره‌ای جز حمایت از این رژیم توتالیتر ندارد. راه دوم این است که سران این جریان به آغوش مردم بازگردند و به عنوان بخشی از اپوزیسیون، راه آزادی‌خواهی واقعی و گذر از سازمان ولایت مطلقه فقیه را پیگیری کنند.

در غیر این صورت، اگر هدف و غایت اصلاح‌طلبی «دموکراسی» است، با اصلاح‌طلبانی که به سکولاریسم یا جدایی نهاد دین از نهاد سیاست معتقد نیستند و هنوز تکلیفشان را با پدیده‌هایی چون ولایت‌فقیه و سپاه پاسداران روشن نکرده‌اند، قطعاً تحقق این هدف خیال باطلی بیش نیست.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top