آخرین اخبار

جمهوری اسلامی جرأت خروج از برجام را دارد؟

خروج رژیم ایران از برجام علاوه بر اینکه اروپا را در کنار دولت آمریکا قرار می‌دهد، زمینه ارسال پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد را هم فراهم می‌کند.

9 ماه قبل
بیان
A- A A+

هرگاه آمریکا تحریم تازه‌ای را علیه جمهوری اسلامی وضع می‌کند، برخی مقامات این رژیم، اروپا را تهدید به خروج از برجام می‌کنند؛ اما جمهوری اسلامی تا چه اندازه جرأت عملی کردن این تهدید را دارد؟ در ادامه در پی پاسخ مناسب به این پرسش می‌گردیم.

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» روز جمعه 13 اردیبهشت ایالات‌متحده آمریکا تصمیم گرفت دو مورد از هفت مورد معافیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی را تمدید نکند. یکی از این معافیت‌ها به ایران اجازه می‌داد آب‌سنگین مازاد خود را به عمان منتقل کند. دیگر معافیتی که لغو شده، مربوط به مبادله اورانیوم غنی‌شده در ازای کیک زرد است.

بر اساس توافق هسته‌ای، رژیم ایران موظف است 300 کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده تا سال 2031 ذخیره و مازاد آن را از کشور خارج کند؛ بنابراین، جمهوری اسلامی حالا دو راه پیش رو دارد، یا میزان غنی‌سازی اورانیوم را به شدت کاهش دهد یا به غنی‌سازی اورانیوم در سطح کنونی ادامه دهد. با توجه به لغو معافیت انتقال اورانیوم به خارج از کشور، در صورت انتخاب راه دوم، رژیم ایران مفاد برجام را زیر پا خواهد گذاشت.

این شرایط دشوار می‌تواند به توقف غنی‌سازی اورانیوم در ایران منجر شود. غنی‌سازی اورانیوم یکی شروط اصلی جمهوری اسلامی در توافق هسته‌ای محسوب می‌شود. ادامه غنی‌سازی اورانیوم در شرایطی که ایران نتواند مازاد این فرآورده را از کشور خارج کند به زودی به یک چالش اساسی بین رژیم ایران و غرب تبدیل خواهد شد.

برخی کارشناسان می‌گویند ایجاد چنین شرایطی امکان دارد موجب خروج ایران از توافق هسته‌ای شود؛ به‌ویژه اینکه وعده‌های اقتصادی اروپا مبنی بر راه‌اندازی یک سازوکار مالی برای تجارت با ایران نیز هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

از سوی دیگر، جمهوری اسلامی در حال تجربه کردن جدی‌ترین و تلخ‌ترین تحریم‌های تاریخ آمریکا است. اقتصاد ایران بر اثر این تحریم‌ها وارد مرحله رکودِ تورمی شده و صادرات نفت این کشور نیز از هفته گذشته متوقف شده است.

این فشارها، افزایش تهدیدهای مقامات جمهوری اسلامی مبنی بر خروج از برجام را در پی داشته است. مجید تخت روانچی، نماینده دائم جمهوری اسلامی در سازمان ملل متحد روز شنبه 14 اردیبهشت با این ادعا که «اقدامات آمریکا علیه ایران غیرقانونی و خلاف تعهدات بین‌المللی واشنگتن است»، اظهار داشته که «به این اقدامات [تحریم‌ها] توجه داریم و عکس‌العمل مناسب نشان خواهیم داد.»

مهدی شیخ، نماینده مردم تهران در مجلس نیز اخیراً گفته است «اروپایی‌ها می‌خواهند با فشار بر ایران، ایران نیز از برجام خارج شود و آن‌ها از مجازاتی که در قبال خروجشان از برجام بر دوش آن‌هاست پرهیز کنند. ولی هرلحظه نظام احساس کند که چنین برنامه‌ای وجود دارد حکومت لحظه‌ای برای خروج از برجام درنگ نمی‌کند.»

وزیر امور خارجه رژیم ایران نیز بارها تهدید کرده است که اگر ایران از «منافع اقتصادی برجام» برخوردار نشود، جمهوری اسلامی از برجام خارج می‌شود؛ اما با وجود گذشت یک سال از خروج دولت ترامپ از توافق هسته‌ای، تهدیدهای رژیم ایران هنوز شکل عملی به خود نگرفته تا ناظران بر این باور خود که «مقامات ایرانی بلوف می‌زنند»، تأکید کنند.

واقعیت ماجرا این است که در صورت خروج ایران از توافق هسته‌ای، سه قدرت اروپایی یعنی فرانسه، بریتانیا و آلمان در موقعیت برتر قرار می‌گیرند. این سه کشور طی یک سال گذشته از سوی جمهوری اسلامی متهم به کم‌کاری در برجام بوده‌اند و اکنون با خروج ایران از این توافق می‌توانند از یک چهره بدهکار به یک چهره طلبکار تبدیل شوند.

خروج رژیم ایران از برجام علاوه بر اینکه اروپا را در کنار دولت آمریکا قرار می‌دهد، زمینه ارسال پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحد را هم فراهم می‌کند. در این صورت جمهوری اسلامی نه‌تنها حمایت سیاسی اروپا را از دست می‌دهد، بلکه با یک سری تحریم‌های جدید از طرف اروپا و سازمان ملل روبرو خواهد شد.

در حال حاضر بهترین رویکرد برای رژیم ایران این است که به توافق هسته‌ای پایبند بماند و به همان «صبر استراتژیک» خود ادامه دهد؛ چراکه اگرچه منافع اقتصادی‌اش از برجام با بازگشت تحریم‌ها از بین رفته است؛ اما کنار گذاشتن این توافق می‌تواند تحریم‌های همه‌جانبه، انزوای سیاسی و حتی جنگ نظامی را در پی داشته باشد.

جمهوری اسلامی قطعاً همه ابعاد سناریوهای مختلف درباره برجام را بررسی کرده و کاملاً آگاه است که اگر پا در مسیری خطرناک بگذارد با سرنوشت و بقای خود بازی کرده است؛ بنابراین، خروج رژیم ایران از توافق هسته‌ای بسیار دور از انتظار است و تهدید مقامات جمهوری اسلامی برای خروج از این توافق بیشتر شبیه بلوف سیاسی به نظر می‌رسد.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top