آخرین اخبار

ذوق‌زدگی از پیشنهاد مذاکره بدون پیش‌شرط

احتمالاً آمریکایی‌ها با ارائه پیشنهاد مذاکره بدون پیش‌شرط در پی این هستند که به متحدان اروپایی خود نشان دهند جمهوری اسلامی اهل مذاکره و کاهش تنش‌ها نیست؛ چنانکه خامنه‌ای، روحانی و ظریف پس از مواضع جدید آمریکا، پیشنهاد مذاکره را رد کردند.

13 روز قبل
بیان
A- A A+

وزیر امور خارجه آمریکا یکشنبه هفته جاری اظهاراتی را مبنی بر «مذاکره بدون پیش‌شرط» به زبان آورد که موجب هیجان و ذوق‌زدگی مقامات جمهوری اسلامی و رسانه‌های وابسته به این رژیم شد. هفته پیش رئیس‌جمهوری آمریکا نیز در سفر به ژاپن آمادگی خود را برای مذاکره با رژیم ایران اعلام کرده بود. رسانه‌های حکومتی این اظهارات مایک پمپئو و دونالد ترامپ را نشانه «عقب‌نشینی» از مواضع قبلی تعبیر کرده‌اند؛ اما این ادعا تا چه اندازه درست است؟

به گزارش «شبکه رسانه‌ای بیان» شدیدترین تحریم‌های تاریخ در حال به زانو درآوردن اقتصاد ورشکسته ایران است و هم‌زمان سپاه پاسداران در فهرست گروه‌های تروریستی به سر می‌برد. علاوه بر این فشارها، پیشرفته‌ترین تجهیزات جنگی ایالات‌متحده آمریکا بیخ گوش رژیم ایران آورده شده‌اند و شبح جنگ نظامی دور سر ایران می‌چرخد.

کمپین فشار حداکثری به خوبی در حال کار کردن است؛ به‌گونه‌ای که تقریباً همه شاخص‌های اقتصادی ایران رو به افول هستند و رکودتورمی نیز مانند موریانه در حال از بین بردن پایه‌های اقتصاد ایران است.

در چنین شرایطی که زمان به ضرر جمهوری اسلامی در حال سپری شدن است، پمپئو پیشنهاد مذاکره بدون پیش‌شرط را ارائه می‌کند تا هم‌زمان با فشارهای خردکننده، راه گریزی را برای این رژیم باز گذاشته باشد.

تردیدی وجود ندارد که دولت ترامپ همواره در پی مذاکره بوده و هیچ‌گاه درهای اتاق مذاکرات را قفل نکرده است. ترامپ برای انتخابات بعدی نیازمند یک توافق با رژیم ایران است و تا حصول آن، فشارها با جدیت ادامه خواهند داشت؛ چنانکه فشارهای اقتصادی بر کره شمالی نیز علی‌رغم دو دور مذاکره مستقیمِ کیم جونگ اون و ترامپ نیز ادامه دارند.

اما معلوم نیست ذوق‌زدگی و هیجان مقامات جمهوری اسلامی و رسانه‌های وابسته به آن (اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا) برای چه چیزی است. این خوشحالی در سطحی است که گویی پمپئو از 12 شرط تعیین‌شده عقب‌نشینی کرده یا تحریم‌های نفتی را برداشته است.

دوازده شرط تعیین‌شده از سوی دولت آمریکا هرگز پیش‌شرط‌های مذاکرات نبوده‌اند، بلکه این شروط مواردی هستند که قرار است بر سر آن‌ها مذاکره انجام شود؛ مواردی مانند خروج شبه‌نظامیان ایرانی از سوریه، قطع کمک‌های مالی به تروریست‌ها، آزادی زندانیان آمریکایی و برنامه موشکی رژیم ایران. این‌ها شرط‌هایی برای حصول یک توافق هستند و نه شروطی برای آغاز مذاکرات.

حال پرسش این است که آیا رژیم ایران آماده مذاکره بر سر این موارد حساس است یا خیر! قطعاً آمریکایی‌ها تا زمانی که برنامه هسته‌ای و موشکی ایران را خنثی و دست جمهوری اسلامی را از منطقه قطع نکنند، هرگز پای هیچ سندی را امضا نخواهند کرد. افرادی چون محمدجواد ظریف و علی‌اکبر صالحی به خوبی از این مسئله آگاه‌اند و می دانند که مذاکره با جمهوری‌خواهانی چون ترامپ و پمپئو به آسانی مذاکره با جان کری و وندی شرمن نخواهد بود.

درد مذاکرات با دولت ترامپ بسیار زیاد و غیرقابل تحمل خواهد بود؛ شاید به همین دلیل است که علی خامنه‌ای مذاکرات را «سم مهلک» و ظریف نیز این موضوع را منتفی می‌داند. خواسته‌های آمریکا از ظرفیت ایدئولوژیکی و سیاسی رژیم ایران خارج است و بسیار بعید به نظر می‌رسد حتی مذاکرات بدون پیش‌شرط نیز بتواند راهگشا باشد.

از سوی دیگر، مواضع اخیر ترامپ و پمپئو درباره مذاکره با ایران را می‌توان انداختن توپ به زمین رژیم ایران دانست. احتمالاً آمریکایی‌ها با این روش در پی این هستند که به متحدان اروپایی خود نشان دهند جمهوری اسلامی اهل مذاکره و کاهش تنش‌ها نیست؛ چنانکه خامنه‌ای، روحانی و ظریف پس از مواضع جدید آمریکا، پیشنهاد مذاکره را رد کردند.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top