آخرین اخبار

کلینیکهای ترک اعتیاد در سطح کل کشور

مسئله ای که خدمتتان عرض می شود در مورد کلینیکهای ترک اعتیاد در سطح کل کشور است که مسئله ای بسیار حائز اهمیت اما دیده نشده است.

1 سال پیش
صدای شما
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

سلام و عرض ادب خدمت شما

از شما خواهشمندم در جهت حل این مشکل این مطلب را که حاصل ماهها تحقیق و تلاش است را انتشار دهید تا بلکه تلنگری باشد برای مسئوولین ذیربط که نسبت به آن واکنشی نشان بدهند و راه حلی برای آن پیدا کنند.

مسئله ای که خدمتتان عرض می شود در مورد کلینیکهای ترک اعتیاد در سطح کل کشور است که مسئله ای بسیار حائز اهمیت اما دیده نشده است. در ظاهر امر چیزی که تصور مسئوولین کشور است این است که، این کلینیکها با بهروری خوب در حال خدمات رسانی به بیماران اعتیاد در کشور هستند، اما واقعیتی در این میان هست که برخی مسئوولین ما از این خیانت بزرگ  بی اطلاع هستند یا در جهت منافع خود اظهار بی اطلاعی می کنند.

بطور ساده عرض کنم که داروهای ترک اعتیاد که عمدتا بصورت قرص یا شربت های متادون هستند، با قیمت یارانه ای در اختیار دانشگاههای علوم پزشکی قرار می گیرد که با همان نرخ تحویل کلینیکهای ترک اعتیاد می شود اما مقدار بسیار زیاد این دارو در بازار آزاد با قیمت بسیار بالا به عطاریها فروخته می شود و این مسئله به یک تجارت ناسالم همراه با ظلم به بیماران، تبدیل شده است.

با تحقیقات انجام شده مشخص شده که مثلا قیمت یک شربت 250 میل متادون که دانشگاه علوم پزشکی به کلینیک ترک اعتیاد می فروشد 5000 تومان است اما همین دارو توسط کلینیک به عطاری به قیمت 70000 تومان فروخته می شود یعنی در واقع دارویی که بیمار باید از کلینیک با پرداخت حق درمان ماهیانه 150000 تومان با دُز مثلا 30 میل در روز بگیرد همان را از عطاری بصورت ناخالص شده با مبلغ هر میل 2000 تومان می خرد. آنهم بیمارانی که از پرداخت مبالغ زیاد عاجزند؛ بنابراین خیلی از آنها از دوره ترک خارج می شوند.

علت مسئله این است که کلینکها با داشتن تعداد بیمار مشخص در طول ماه(حداکثر 300 نفر) بیماری که به یک دُز مشخص از دارو نیاز دارد را قانع می کنند که چون احتمال وقوع مسمومیت دارویی وجود دارد، شما نباید از یک مقدار مشخصی، دارو بیشتر مصرف کنید تا بتوانند مازاد این دارو را که با مدارک همان بیمار سهمیه گرفته اند، بصورت آزاد بفروشند و بنابراین بیمار برای رفع دردهای ناشی از اعتیاد، مازاد نیازش را بصورت ناخالص شده از عطاری با قیمت به مراتب بیشتری می خرد. اینجا یه مسئله حادتر وجود دارد که خیلی از بیماران به جای درمان صحیح، در همین عطاریها به داروهایی مانند ترامادول روی می آورند که بسیار مضر است و بیماری آنها را تشدید می کند و عملا به جای اینکه این بیماران بصورت صحیح درمان شوند، به صورت نامحسوسی از کار افتاده تر
می شوند. برخی از بیماران اعتیاد که حتی به لحاظ جایگاه اجتماعی شغل و مسئولیتی دارند، از ترس تشکیل پرونده و ایجاد سوء سابقه برای آنها به کل برای دریافت دارو به کلینیکها مراجعه نمی کنند، بلکه همین دارو را باز بصورت ناخالص شده از عطاریها با قیمت بالاتر می خرند. برخی کلینیکها پا را فراتر گذاشته و با تشکیل پرونده های جعلی از جمله کپی کارت ملی و شناسنامه های غیر واقعی و ارائه آن به دانشگاه علوم پزشکی، سهمیه داروی بیشتری برای فروش دریافت می کنند. یک مسئله مهمتر که در این بین وجود دارد این است که خود این دارو که در اختیار عطاریها قرار می گیرد برای تولید برخی مواد توهم زا بصورت ماده پیش ساز استفاده می شود که این خود، مشکل را در جامعه دوصد چندان نموده است. و همچنین وقتی این دارو از طریق عطاری اینقدر راحت در اختیار جوانان مردم قرار می گیرد پس عواقب آن به مراتب خطرناکتر است.

با یک حساب کتاب ساده می توان پی برد به ارقام مالی که این وسط حیف و میل می شود و می توان جلوی آن را گرفت و آن را صرف بیماران خاص در کشور نمود که تهیه دارو برای خیلی از آنها مشکل است. اگر فرض کنیم یک کلینیک حداکثر تعداد 300 بیمار در ماه داشته باشد و به ازای هر بیمار 90 میل دارو در یک روز دریافت کند، مقدار دارویی که در اختیار دارد برابر است با : میل 810000 = روز 30 × میل 90 × بیمار 300

اگر فقط نصف این دارو به بیماران ارائه شود ویا حتی با بیماران جعلی که ذکر شد، شربت 250 میل که 70000 فروخته می شود قیمت فروش هر میل آن توسط کلینیک 280 تومان است، پس درآمد حاصل این کلینیک برابر است با :  تومان 113400000 = تومان 280 × میل 405000. اصلا فرض کنیم این درآمد نصف باشد یعنی 56 میلیون تومان در ماه، آیا با این مبالغ در سطح کل کشور نمی توان بسیاری از بیماران خاص را تامین دارویی کرد؟

راه حل پیشنهادی: داروها با نرخ یارانه ای به داروخانه ها تحویل داده شود و با نرخ مشخصی به بیماران فروخته شود. مازاد درآمد حاصل از آن صرف بیماران خاص شود که در کشور ما مشکل تهیه دارو دارند. در اینصورت هم بیمار درمان می شود و هم فروش این دارو ساماندهی می شود. کلینیکهای ترک اعتیاد هم با حفظ شغل خود، حق ویزیت و حق مشاوره درمان، دریافت کنند.

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top