آخرین اخبار

ماشین‌خوابی در تهران؛ این اسمش زندگی نیست!

ماشین‌خوابی در تهران سابقه طولانی دارد؛ پدیده‌ای که مولود مشکلات اقتصادی و افزایش جمعیت در پایتخت ایران محسوب می‌شود ولی معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری این شهر تازه به وجود آن پی برده است. سعید فتحی

4 ماه قبل
بیان
A- A A+

سعید فتحی

ماشین‌خوابی در تهران سابقه طولانی دارد؛ پدیده‌ای که مولود مشکلات اقتصادی و افزایش جمعیت در پایتخت ایران محسوب می‌شود ولی معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری این شهر تازه به وجود آن پی برده است.

به گزارش «شبکه بیان» هرچه مشکلات اقتصادی ایران افزایش می‌یابد، تهران شلوغ‌تر می‌شود. تجمیع امکانات و وجود فرصت‌های بیشتر و بهتر شغلی میلیون‌ها انسان را از شهرهای دیگر به پایتخت کشانده تا شاید زندگی بهتری را تجربه کنند. مهاجرت بی‌رویه به تهران معضل‌های بی‌شماری مانند حاشیه‌نشینی، کارتن‌خوابی و گسترش شغل‌های کاذب را در پی داشته و حالا معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران از پدیده‌ای به نام «ماشین خوابی» در این شهر خبر داده است.

محسن پورسیدآقایی روز دوشنبه 31 تیرماه در نشست مسافربرهای اینترنتی که در پژوهشکده سیاست‌گذاری دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد، گفته است «ما جوانانی را می‌بینیم که با کمک یکدیگر ماشین می‌خرند، محلاتی را به عنوان پاتوق و گعده در نظر می‌گیرند و ماشین‌خوابی می‌کنند. این‌ها جوانان شهرهای دیگری هستند که به دلیل نبود شغل به تهران می‌ْآیند و می‌بینیم که محلات تهران بین آن‌ها تقسیم شده است و بچه‌های یک استان در یک محله و استان‌های دیگر در محلات دیگر جمع می‌شوند و در خودروهایشان می‌خوابند.»

هرچند پورسیدآقایی با اظهارات خود درباره ماشین‌خوابی یک موج رسانه‌ای ایجاد کرده است؛ اما این معضل چندان تازه و بی‌سابقه نیست. این پدیده از زمانی آغاز شده است که امکانات شغلی و فرصت برای پیشرفت شخصی در شهرها به طور متوازن و متناسب توزیع نشد و اکنون جوانان برای داشتن زندگی بهتر به پایتخت سرازیر می‌شوند.

رشد جمعیت در پایتخت به افزایش قیمت مسکن، مواد غذایی و خدمات دامن زده و حالا کمتر کسی از عهده هزینه‌های سرسام‌آور در این کلان‌شهر برمی‌آید. بر اساس گزارش بانک مرکزی، در خرداد امسال قیمت هر مترمربع واحد مسکونی در تهران 104.3 درصد نسبت به خرداد پارسال افزایش یافته است.

برای یک جوان 6-25 ساله که با کوله باری از آرزو و با دست خالی به تهران می‌رود تا شغلی پیدا کند و برای خانواده‌اش پولی بفرستد، خرید خانه که هیچ، حتی اجاره آن هم یک رویای دست‌نیافتنی است؛ پس چه جایی بهتر از صندلی خودروی شخصی، نیمکت‌های پارک شهر، چمن‌های پارک ملت و خوابیدن روی پل‌های هوایی؟ هرچند سرد، هرچند گرم و ناامن. آن‌ها چاره‌ای جز این ندارند.

داشتن یک سقف بالای سر در تهران برای خیلی‌ها آرزو است. به خصوص پس از اینکه طی یک سال گذشته قیمت همه‌چیز دو برابر شده و بسیاری از مالکان ثروتمندتر شده‌اند. مشکل اصلی اینجاست که حکومت یا نمی‌خواهد یا نمی‌تواند اقتصاد کشور را درست مدیریت کند.

عده‌ای بدون اینکه چیزی به تولید ناخالص داخلی اضافه کرده باشند، پولشان دارد از پارو بالا می‌زند و جمعیت زیادی هم در فقر و فلاکت زندگی می‌کنند؛ البته اگر بشود نامش را «زندگی» گذاشت. این حکایت میلیون‌ها انسان در پایتخت و سایر شهرهای ایران است که اسیر تبعیض شده‌اند و بی‌دلیل در حال تلف شدن هستند.

کارتن‌خوابی، گورخوابی، ماشین‌خوابی و پل خوابی حاصل یک ساختار معیوب و نتیجه حکمرانی غلط حکومتی است که نمی‌داند دارد به کجا می‌رود؛ حکومتی که رفاه جامعه برایش کمترین اهمیتی ندارد و حاضر است هرچیزی را برای رسیدن به مقاصد ناصوابش قربانی کند، حتی جوانانی که سرمایه‌های انسانی کشورند.

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top