آخرین اخبار
صنعت نفت ایران تشنة سرمایه‌رویای حذف دلار از معادلات ارزی ایرانانتخاب بین تورم کمتر و بیکاری بیشترچالش دختران با «فاطی کماندو»های خشن

استعفای نجفی از افشای فساد اصولگرایان تا فشار دادستانی کل

بعد از اینکه اعضای شورای شهر تهران با اکثریت آرا استعفای محمدعلی نجفی، شهردار کلانشهر تهران را نپذیرفت و به ابقای وی رای مثبت داد

11 روز قبل
محمد معین
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

بعد از اینکه اعضای شورای شهر تهران با اکثریت آرا استعفای محمدعلی نجفی، شهردار کلانشهر تهران را نپذیرفت و به ابقای وی رای مثبت داد اما سرانجام با اصرار خود نجفی و دخالت مستقیم و غیرمنتظره دادستانی کل کشور و دست های پشت پرده ای که گویا ریاست نجفی را در منصب شهرداری نمی پسندید و جایز نمی دانست، به کناره گیری شهردار انجامید. از این رو حتی بدبین‌ترین افراد هم تصور نمی‌کردند، عمر شهرداری محمدعلی نجفی این قدر کوتاه باشد. محمدعلی نجفی بعد از آنکه مشخص شد در کابینه دوازدهم که حسن روحانی با جلب نظر علی خامنه ای، چیدمان آن را انجام داده بود جایگاهی برایش نیست و از انجایی که شورای پنجم شهر تهران در اختیار اصلاح طلبان بود، تلاش کرد تا شانس خود را از طریق ریاست بر شهرداری تهران بسنجد و در نهایت امر ایشان با فراز وفرود های بسیار در شهریور ماه سال پیش به ریاست شهرداری رسید.

نجفی کار خود را در ابتدا به سروسامان دادن به فضای حاکم بر شهرداری اختصاص داد و تلاش کرد مدیریت جامع و نظم سیستماتیکی به اوضاع اسفبار مدیریت مجموعه شهرداری بدهد و مطالبات جامعه مدنی را اعم از بحران اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و چالش های لاینحل شهرسازی و مدیریتی کلانشهر تهران را یک به یک حل وفصل کند. اما این چالش ها آنچنان گسترده و پیچیده بود که گویی هرکجا که نجفی انگشت بر روی آن می گذاشت، به انبوهی از مشکلات برمی خورد که در زمان مدیریت ناکارآمد 12 سال محمدباقر قالیباف به وجود آمده بود. از فساد گسترده و سیستماتیک مالی تا ساخت و سازهای بحث‌برانگیز و استخدام هزاران نیروی اضافی و مازاد بسیجی و حکومتی که یک شبه و در ماه های آخر ریاست قالیباف به بدنه شهرداری افزود شده بودند. در تایید این ادعا محمد حسین مقیمی، استاندار تهران گفته است: «زمانی که  نجفی شهرداری را تحویل گرفت، شهرداری بدهی‌های بسیاری به پیمانکاران و بانک‌ها داشت و هر روز شاهد بودیم که گروه‌های مختلف طلبکار جلوی شهرداری تجمع می‌کردند و به این مجموعه فشار وارد می‌کردند که مدیریت شهرداری آن‌ها را باید تحمل و رفع کند». اما از آنجایی که نجفی اولویت خود را مبارزه با فساد و شفافیت سازی در مدیریت شهرداری تعریف کرده بود. بر این اساس تلاش کرد تا افشاگری های گسترده ای از مدیریت ناکارآمد و چپاوگرایانه قالیباف که ماحصل آن در پروند املاک نجومی خودی نشان میداد تا خرج های میلیاری که در این سال ها برای خود و هم قطارانش صرف کرده بود را برای مردم و جامعه انجام دهد. در همین ارتباط محمد نعیمی‌پور، یکی از اعضای شورای مرکزی حزب اتحاد ملت ایران و نماینده مجلس در دوره ششم گفته است: «تا آنجا که مطلع هستم، فشارها از 40 الی 50 روز گذشته به  نجفی فوق‌العاده شدت پیدا کرد. خصوصاً بعد از انتشار سند تحویل و تحول این فشارها مضاعف شد». سند تحویل و تحول در 600 صفحه دربرگیرنده‌ گزارش‌هایی از عملکرد شهرداری تهران در دوره محمد باقر قالیباف از جمله در زمینه‌های مالی، حمل و نقل، خدمات شهری، تشکیلات برنامه و بودجه، محیط زیست، منابع انسانی و فنی و عمران است که اواخر دی 1396 در اختیار شورای شهر تهران قرار گرفت. محمد علی نجفی گفته بود شهرداری تهران در دوران قالیباف حدود 30 هزار میلیارد تومان بدهی بالا آورده. معاونان او بدهی شهرداری تهران را به دلیل واگذاری رفاقتی پروژه‌ها در دوران محمد باقر قالیباف و شیوه مدیریت خاص او 52 هزار میلیارد تومان برآورد کرده‌اند. هدف از انتشار سند تحویل و تحول بررسی این تخلفات در دوران قالیباف بود. اما همین افشاگری ها و شفاف سازی ها در کنار ناتوانی و ضعف نجفی در برابر گروه های فشار، باعث شد تا نجفی در روزهای پایانی اسفند از استعفای زود هنگام سخن بگوید و تقاضای خروج از شهرداری را داشته باشد. از این رو محمدعلی نجفی استعفا نامه خود را رسما تقدیم شورا شهر تهران کرد که در جلسه یکشنبه 19 فروردین 1397 از میان 20 عضو شورای شهر تهران، 16 نفر با آن استعفا  با وجود تمایل خود شهردار و بیان توجیه های گوناگون، مخالفت کردند و نپذیرفتند. 

اما این پایان ماجرا نبود و یک روز بعد در حالی که همگان گمان می کردند ماجرا ختم به خیر شده است ولی به یکباره صبح دوشنبه 20 فروردین خبرگزاری فارس، از رسانه‌های نزدیک به اصولگرایان به‌نقل از «یک منبع آگاه» که نام او اعلام نشد نوشت محمدعلی نجفی استعفای دومش را نوشته و به‌زودی آن را تقدیم شورای شهر می‌کند.پس از آن محسن هاشمی، رئیس شورای شهر تهران، استعفای دوم محمدعلی نجفی را تایید و اعلام کرد که شورای شهر روز سه شنبه به این استعفا رسیدگی خواهد کرد.که سرانجام استعفای نجفی از میان 21 رأی اخذ شده، 15 نفر با استعفا موافق، 5 نفر مخالف و یک نفر رأی سفید داد تا شهردار برکنار شود. استعفای شهردار تهران نخستین بار در روزهای پایانی اسفندماه سال گذشته مطرح و بیان شد که دلیل آن بیماری صعب العلاج ایشان اعلام شد بود ولی برخی دیگر دلیل آن را ظاهراً رقص چند دختر در مراسم بزرگداشت روز زن که از سوی شهرداری در برج میلاد برگزار شده بود اعلام کردند. اما نزدیکان نجفی، مهم‌ترین دلیل استعفای شهردار را به خاطر مبارزه او با فساد در شهرداری تهران بروز کرد. به هر سخن این استعفا در حالی از سوی شورای شهر پذیرفته شد که متن نامه استعفا حائز نکات تامل انگیزی و مهمی بود که خود این متن استعفا حاشیه هایی را به وجود آورد. چراکه شهردار تهران با صراحت به فشارهای وارد آمده به خود اشاره کرد و توضیح داد که در کنار بیماری، «عوامل تشدیدکننده دیگری» برای استعفا وجود داشتند و «هیج کاری با یک دلیل و انگیزه صورت نمی‌گیرد».

 شهردار تهران که نامه استعفا را با عبارت «داوری نهایی با خداست» پایان داد، در سخنانش در صحن شورای خطاب به منتقدان گفت: «آنهایی که پیغمبرگونه پیشگویی می‌کردند در مورد استعفای من، خیلی خوشحال نباشند، آن‌طور که آنها گفتند اتفاق نیفتاد،‌اما حفظ این مسئولیت در شرایطی که بیمارم، خیانت در امانت است». براین اساس برای تبیین بهتر موضوع استعفای شهردار تهران را از جنبه های گوناگون مورد ارزیابی قرار می دهیم تا دلایل و عوامل واقعی این استعفا برای مردم روشن تر شود. از این رو از نظر نگارنده این مقاله این استعفا در سه سطح قابل بررسی است.

 

عجز و ناتوانی نجفی در برخورد با ناملایمات:

برهمگان روشن است که بهانه و توجیه بیماری از سوی شهردار هیچ تحلیلگر و کارشناسی را قانع و توجیه نمی کند. چرا که به باور نگارنده این استعفا ناشی از عجز و ناتوانی نجفی در ایستادگی دربرابر مشکلات بوده و است. نجفی پیشتر هم در هر مسئولیتی که عهده دار بوده هرگز در مقابل فشارهای بیرونی تاب و تحمل نیاورده و به سرعت میدان و عرصه را در مقابل رقبا خالی کرده است. این عجز و ناتوانی حتی در متن استعفای که نماد و نشانه‌ای از ناکامی و شکست ایشان است به روشنی دیده می شود. آنچه در وهله نخست قابل انتقاد است شخصیت و کاریزمای خود جناب شهردار است که در مقابل تهدید ها سر تعظیم فرود می آورد.

 

دعوا های درون جناحی و حزبی:

جدا از آنچه در مطالب فوق بدان اشاره شد یکی از دلایل دیگر استعفای نجفی، سودجویی و منفعت طلبی یاران و نزدیکان هم حزبی و هم فکران ایشان است. قدرت طلبی و انحصار طلبی توام با ترس و هراس یکی از جنبه های فلسفه وجودی اصلاح طلبان است. زیراکه پیشتر برخی اصلاح‌طلبان مدعی شده بود که محافظه‌کاران و اعتدالیون کارگزاران سازندگی برای رساندن محسن هاشمی به شهرداری و بیرون‌راندن نجفی از ساختمان خیابان بهشت متحد شده‌اند. برخی از اصلاح‌طلبان نیز امکان استعفای اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری از دولت و شهردارشدن او را مطرح کرده بودند. از سوی دیگر، محافظه‌کاران مدیریت نجفی و شورای شهر تهران را ضعیف و ناکارا می خواندند. در تایید این ادعا محمد نعیمی‌پور، عضو شورای مرکزی حزب اتحاد گفته است: «پیش از استعفای نجفی حزب کارگزاران سازندگی هم در جلسه‌ای او را تحت فشار قرار داده بودند که از شهرداری تهران کناره‌گیری کند تا محسن هاشمی، رئیس شورای شهر را بر مسند شهرداری تهران بنشانند».

 

فشار و تهدید رهبری و قوه قضائیه:

 

بی شک با روی کار آمدن نجفی به عنوان شهردار، مکه ای را که پیش از این اصولگرایان و حزب حاکم فتح کرده بود را از دست رفته می دید و‌حال روزگار سختی پیش روی آنها بود. چرا که از دوران محمود احمدی نژاد، ریاست شهرتهران تا شهریور سال پیش در اختیار و چنبره اصولگرایانی بود که شهرداری و شورای شهر را حیاط خلوت خود می دیدند. اولین مخالفت را با شهردار و شورای شهر ، از سوی علی خامنه ای کلید خورد. بدین صورت که در طول این چندماه از عمر شورا پنجم و ریاست نجفی بر شهر تهران، حتی با اصرار و‌ درخواست کتبی اعضاء، مبنی بر ملاقات با ایشان، اما رهبری حاضر به تشکیل جلسه با آنها نشد و از دیدار اعضای شورا و شهردار سرباز زد. اما دیکتاتور و اقتداگرای حکومت آنجایی بود که دادستان کل کشور در اقدام عجیب و دخالت آشکار از شهردار تهران خواست استعفا دهد و شورای شهر نیز این استعفا را بی هیچ تاملی بپذیرد. که شوربختانه اینچنین هم شد. به گونه ای که ساعاتی پس از مخالفت شورای شهر تهران با استعفای نجفی، محمدجعفر منتظری، دادستان کل کشور، صبح دوشنبه در جمع معاونان و کارمندان دادستانی کل از او خواست تا بار دیگر استعفا دهد. منتظری مخالفت شورای شهر تهران با استعفای نجفی را «بساط سیاست‌بازی» خواند و گفت: «وقتی فردی عنوان می‌کند که به دلیل بیماری نمی‌تواند کار را ادامه دهد استعفایش در شورای شهر پذیرفته نمی‌شود. فردا اگر  شهردار نتوانست مدیریت لازم را بر شهر تهران داشته باشد چه کسی مسئول است؟ این عدم پذیرش استعفای شهردار تهران در حالی‌که خود ابراز عجز و ناتوانی کرده سیاسی است و چرا باید سیاسی کاری باشد؟».همین اصرار و اجبار مقامات حاکم بود که به گفته نعیمی‌پور، بخش‌های امنیتی و نظامی از محمد علی نجفی خواسته بودند از شهرداری تهران کناره‌گیری کنند وگرنه برای او «دردسر» ایجاد می‌کنند.

مقاله

خلوتی با روحانیت
  ناصر آزادی پنا

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top