آخرین اخبار

در نظرها پرسشی خوانده بودم با این مضمون: حالا که بین اپوزسیون ها

#سکولار و #دموکرات بعد از جمهوری اسلامی توافق نظر وجود دارد چرا این اپوزسیون ها با هم متحد نمی شوند؟!

5 ماه قبل
علی سلیمان
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

در نظرها پرسشی خوانده بودم با این مضمون: حالا که بین اپوزسیون ها برای تشکیل حکومتی #سکولار و #دموکرات بعد از جمهوری اسلامی توافق نظر وجود دارد چرا این اپوزسیون ها با هم متحد نمی شوند؟!

در این پرسش چند گزاره وجود دارد که می بایست بررسی شود.
۱) اپوزسیون ها
باید مشخص شود که این اپوزسیون های مخالف نظام کدام ها هستند. منش سیاسی و ایدئولوژیک آنها چیست و رهبران و گردانندگان آنها کیستند.
در مرحله بعدی برنامه و راهکار آنها مشخص شده و گزارشی از عملکرد و منابع مالی و مخارج خود در مدت فعالیت ارائه کنند تا صدق گفتارشان به محک آزمایش درآید.
۲) تعاریف
این اپوزسیون های مفروض تعریف خود از کلمات #سکولار و #دموکرات و سایر واژگان مثل #آزادی #اقتصاد #سیاست #فرهنگ و... را ارائه دهند تا ما نیز با سطح دانش و زاویه نگاهشان به جهان هستی ، کشور ایران ، مردم و سیاست آشنا شویم.
۳) اتفاق نظر
گمان می کنم اگر دو مورد بالا در فضایی آزاد بررسی شوند به این نتیجه خواهیم رسید که آیا اساسا اتفاق نظری وجود دارد یا خیر. تا پیش از بررسی دو مورد بالا به نظر می رسد گمان اتفاق نظر روی واژگان #سکولار و #دموکرات بیشتر حاصل فضاسازی رسانه ای و صداهای بلندتر باشد تا استدلال و راستی آزمایی.
۴) اتحاد
تنها زمانی که ۳ مورد بالا را بررسی کرده کرده و از آنها به دیدگاه مشترکی رسیده باشیم، پرداختن به مورد پایانی ممکن است.

با فرض موارد بالا به پاسخ خود پرسش نیز خواهیم رسید.

دلیل متحد نشدن اپوزسیون ها در دو مورد زیر جمع بندی می شود:
الف) به اتفاق نظر نرسیدن آنها روی مباحث نظری در اهداف و تعاریف آنها از اهداف است.
ب) مورد دوم و دلیل مورد الف نیز این است که بسیاری از اینهایی که به عنوان اپوزسیون در رسانه ها معرفی میشوند اصلا اپوزسیون نبوده و در تعریف اپوزسیون نمی گنجند، یعنی دارای اندیشه مشخص ، برنامه مدون و پایگاه اجتماعی منسجم نمی باشند و به ضرب و زور رسانه ، نزدیکی با دولت ها و تبلیغات این لباس را بر قامت خود انداخته اند.

شاید بهتر است به عبارت ساده تر بگوئیم اصلا اپوزسیونی وجود ندارد که بخواهد با دیگری متحد شود زیرا مدعیان حتی جرات به چالش کشیده شدن و رو کردن اهداف، برنامه ها و فعالیت های خود را ندارند.
متاسفانه گروه های مخالف جمهوری اسلامی اصلا صاحب ایده و اندیشه منسجم تر و بهتری نیستند که ارائه داده و بخواهند با هم به اتفاق نظر برسند.
آنچه در رسانه ها می بینیم و می شنویم فقط حرف و شعار و کلمات و عباراتی گنگ و نامفهوم و فحاشی و انتقاد از جمهوری اسلامی است و آرزوی به قدرت رسیدن و توهم مهم بودن. همان که دیروز پشت شعار دموکراسی اسلامی (جمهوری اسلامی) پنهان شده بود و امروز پشت شعار دموکراسی سکولار (جمهوری سکولار)

ما مردم باید بدانیم، تا بصورت ریشه ای مبنای اندیشه خود را عوض نکنیم با عوض کردن قیدها، نام ها، شعارها و جابجایی افراد هیچ چیز بنیادینی تغییر نمی کند و نخواهد کرد، تمام تغییرات برای فریب مردم و جامعه جهانی، ظاهری و سطحی خواهند بود.

نتیجه اینکه در میان سیاسیون و اپوزسیون ها هیچ خیرخواهی برای ملت وجود ندارد مگر اینکه در #عمل خلاف آن را ثابت کرده باشد! نه اینکه وعده دهد در آینده خواهم کرد!!!

 
 
برچسب

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top