آخرین اخبار
افزایش شمار قربانیان سیل در استان‌های شمالی ایرانکشف بزرگترین محموله مواد مخدر سال های اخیر در ایرانبازداشت 147 نفر از «متخلفین بازار سکه و ارز» در ایرانظریف: نپذیرفتن CFT مشکلات ایران را افزایش می دهدنمایندگان مجلس ایران به لایحه الحاق این کشور به کنوانسیون مبارزه با حمایت مالی از تروریسیم و پولشویی رای مثبت دادند.

استفاده از شبکه های اجتماعی؛ حق انتخاب با چه کسانی است؟

استفاده از شبکه های اجتماعی توسط رسانه های داخلی سابقه ای کمتر از 10 سال دارد. گویی استفاده از این شبکه ها پیش از سال 1388، نوعی تابو بوده و رسانه های داخلی، تنها به تولید محتوا در پلتفرم خودشان که همانا وبسایت های این مجموعه ها بودند معنا داشت و لاغیر!

5 ماه قبل
بهروز مفید
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

استفاده از شبکه های اجتماعی توسط سایت های خبری، خبرگزاری ها و وبسایت روزنامه ها و نشریات داخلی سابقه ای کمتر از 10 سال دارد. گویی استفاده از این شبکه ها پیش از سال 1388، نوعی تابو بوده و رسانه های داخلی، تنها به تولید محتوا در پلتفرم خودشان که همانا وبسایت های این مجموعه ها بودند معنا داشت و استفاده از شبکه های اجتماعی مفهومی نداشت.

در اوج استفاده رسانه های دنیا از شبکه های اجتماعی در کنار انتشار مطالب در پلتفرم های ثبت شده (وبسایت ها)، رسانه های داخلی نهایتا به ارائه یک وبلاگ در کنار سایت رسمی اکتفا می کردند.

استفاده از این شبکه ها توسط رسانه های بین المللی و مشخصا فیسبوک، توییتر و بعدتر اینستاگرام به قدری جدی و پررنگ بود و هست که پلتفرم ثبت شده، بیشتر نقشی محوری، بایگانی جهت جستجو در اخبار و مقالات و همچنین ارائه مقالاتی است که "رایگان" نبوده و کاربران جهت مطالعه مقالاتی که بابت آنها حق اشتراک پرداخت کرده اند به سایت مراجعه می کنند.

اما وبسایت های داخلی پس از حوادث سال 1388 به صورت محدود شروع به استفاده از برخی شبکه های اجتماعی که در آن زمان اوج زمان استفاده کاربران ایرانی (و جهانی تا کنون) از فیسبوک بود کردند. آغازگر شکستن این تابو در ابتدا رسانه های خبری وابسته به اصلاح طلبان هوادار میرحسین موسوی و مهدی کروبی بودند. در همین زمان، شخصیت های این جریانات هر کدام صاحب صفحه ای در فیسبوک شدند و بر تعداد لایک های آنان به صورت ثانیه ای افزوده می شد. این موضوع به قدری اهمیت پیدا کرد که برای اولین بار، صفحات شخصیت ها و رسانه ها به دنبال دریافت تاییدیه یا همان "تیک آبی" معروف در فیسبوک رفتند و به این شکل، صفحات رسمی شکل گرفت.

با گسترش این شبکه ها، به تدریج شخصیت های اصولگرا نیز برای آنکه خود را از این غائله عقب نبینند، برای خودشان صفحات و اکانت های رسمی ایجاد کردند و اوج این ورودها با جا افتادن توییتر در ایران بود. حال پلتفرمی که آخرین نظرات و دیدگاه های افراد را پوشش می داد، شبکه های اجتماعی و نه وبسایت ها بودند.

همزمان با مهاجرت میلیون ها کاربر ایرانی از پیام رسان وایبر به تلگرام و گسترش این پیام رسان و تبدیل شدن آن به نوعی شبکه اجتماعی وب2 صرفا بر بستر تلفن همراه، این بار شخصیت های سیاسی منتظر نماندند و نسبت به آن سریعا واکنش نشان داده و هر کدام کانال های مخصوص به فعالیت خود را ایجاد کردند.

جالب اینجا بود که صفحات افرادی نظیر آیت الله خامنه ای، به صورت حرفه ای به تولید محتوا در هر شبکه می پردازند. به این صورت که برای مثال در اینستاگرام، تصاویر کاملا منطبق با استانداردهای اینستاگرام و در فیسبوک با استانداردهای آن منتشر می شود. این موضوع در ارتباط با تلگرام نیز تا زمان فعالیت کانال وی صادق بود، به نحوی که استفاده از نشانک ها (ایموجی)، علامات و هشتگ ها رعایت می شد.

اما پس از ایجاد ممنوعیت و فیلترینگ تلگرام، کانال های وابسته زیادی اقدام به خروج از این اپلیکیشن کردند. آغازگر این راه نیز رهبر جمهوری اسلامی، رییس جمهور و برخی وزرا بودند. پس از آن، تعدادی کانال خبری نیز اقدام به خروج و پیش از آن، تبلیغ کانال های خود در پیام رسان های داخلی را کردند.

از جمله کانال هایی که اقدام به ترک تلگرام کرد کانال آیت الله علم الهدی، امام جمعه مشهد بود. وی پس از مدتی با بهانه هایی نظیر عدم استقبال کاربران از پیام رسان های داخلی به تلگرام بازگشتند و سپس مجددا تلگرام را ترک کردند!

موضوع اینجا است که حاکمین تصور می کنند با دستور و بیانیه، می توانند خطوط کلی و حتی جزیی مردم را مشخص کنند. آنان نمی توانند درک کنند که برای تلگرام همان اتفاقی افتاده است که برای فیسبوک، توییتر و اینستاگرام! حاکمین نمی توانند خط مشی استفاده تعریف کنند چراکه اتفاقا آنان هستند که می بایست خود را با مردم وفق دهند کما اینکه استفاده گسترده مردم از فیسبوک و اینستاگرام، آنان را اجبارا به استفاده از این شبکه ها سوق داد.

حال خروج یا ورود آنان از این شبکه ها به میل خودشان است و مردم تصمیم نهایی را در استفاده از ابزار خواهند گرفت!

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top