آخرین اخبار

اگر احمدی نژاد حرف قاضی زاده هاشمی را زده بود

«همینه که هست!» جمله ای که بالاخره از دهان دولت خارج شد. اگرچه آن را در دهان کسی گذاشتند که کمترین ربطی به سیاست دارد اما به هر صورت نماینده دولت است و بیانگر آن چیزی است که در اتاق فکر کاخ ریاست جمهوری می گذرد.

10 روز قبل
بهروز مفید
A- A A+

مطلب منتشر شده ، بیانگر سیاستهای شبکه بیان نیست و نویسنگان آزادند که نظرات خود را بدون سانسور بیان کنند.

شبکه رسانه ای بیان جهت ایجاد فضای تبادل نظر، از نقطه نظرات انتقادی در خصوص مطالب منتشر شده استقبال میکند.

«همینه که هست!» جمله ای که بالاخره از دهان دولت خارج شد. اگرچه آن را در دهان کسی گذاشتند که کمترین ربطی به سیاست دارد اما به هر صورت نماینده دولت است و بیانگر آن چیزی است که در اتاق فکر کاخ ریاست جمهوری می گذرد.

«همین که هست. شما مردم رأی داده‌اید، رئیس‌جمهور و مجلس انتخاب کردید و آنان نیز وزیر و مدیر انتخاب کردند، پس بی‌خود اعصاب، روح و روان همدیگر را آزار ندهیم.»

این سخن قاضی زاده هاشمی، وزیر بهداشت و درمان دولت روحانی خطاب به کسانی است که هر روز زیر فشارهای تحمیل شده دولت، روزگار می گذرانند و عمر می گذرانند.

ماه های ابتدایی دولت روحانی را همگان به خاطر دارند. جو امید کاذبی در جامعه ایجاد شده بود و مردم پس از خرابی های به بار آمده در دولت های نهم و دهم، به روحانی دیگری روی آورده بودند که دست بر قضا نامش "روحانی" بود.

ویترین چینی حسن روحانی در ابتدا بسیار خوب بود. مردم انتظار داشتند روی صحنه تلویزیون، وزیر بهداشت، پزشک حاذقی باشد؛ وزیر اقتصاد، پول و بانکداری داشته باشد و معاون اول رییس جمهور، سابقه خرابکاری نداشته باشد.

همین هم شد! روی کاغذ و آن روزها خبری از فساد برادر رییس جمهور نبود، هیچ نشانی از موضوع پاداشهای نجومی برادر معاون اول دیده نمیشد و وزیر بهداشت، تنها متخصصی چشم پزشک شناخته می شد که بر بالین محمدرضا شجریان و بعدتر عباس کیارستمی حاضر می شود و عکس می اندازد؛ بر سر بیماران خانم در آمبولانس دست می گذارد، به عیادت مهدی کروبی در حصر می رود و از قربانیان اسیدپاشی احوال می پرسد.

در همان ایام سرخوشی، بودند افرادی که نسبت به مواضع کاپیتالیستی دولت واکنش نشان داده و فریاد می زدند اما گوش هیچکس بدهکار نبود.

برجام که آغاز شد، همه دار و ندار کشور را به آن گره زدند. از استاد دانشگاهی که هر هفته در یک استان به نفع روحانی سخنرانی می کرد تا جمیع مشاوران و روزنامه نویسان طرفدارشان، برجام را "آفتاب تابان" می دیدند.

مردمی که صبح و شام بر علیه آخوندها حرف می زدند، این بار پای تلویزیون فارسی بی بی سی نشسته بودند و لحظه به لحظه اخبار مذاکرات را رصد می کردند.

مذاکرات به نتیجه رسید و بعد آنچه که به دست آمد، یک "هیچ" بزرگ بود.

دیگر حرافی دولتمردان پاسخ نمی داد پس همان فردی را جلو فرستادند که دستکم در دید عامه، چهره بدی شناخته نمی شد هرچند که همچون سایر اعضای هیات دولت، در سپاه پاسداران عضویت داشت.

روز گذشته، حسن قاضی زاده هاشمی خیال همه را با این جمله راحت کرد و تصویر عریان آنچه که در پسادولت می گذرد نشان داد.

همین که هست، برای کسی که متخصص است و فوق تخصص جراحی قرنیه دارد شاید گفتن این جمله عین بی سوادی و بی شعوری به نظر برسد اما هرچه که هست، همین است که هست!

قاضی زاده هاشمی حقیقت را گفت. 5 سال است عملکرد دولت روحانی نمایانگر همین امر است؛ فقط گویا مردم نمی خواستند چنین چیزی را باور کنند پس وزیر بهداشت آمد و آن را مطرح کرد.

روزنامه های اصلاح طلب این مطلب را در گوشه و کنار منتشر کردند اما سوال این است اگر محمود احمدی نژاد و یا یکی از دورترین افرادی که شاید از کنار وی رد شده بود (!) چنین جمله ای را بر زبان می آورد، این روزنامه ها چه می کردند؟ آیا به غیر از این بود که همین یک جمله با آب و تاب فراوان صبح فردا تیتر یک می شد و تا سالیان سال آن را در بوق و کرنا می کردند؟ به غیر از این بود که همین یک جمله سوژه تحلیل امثال محمد قوچانی تا سالها باقی می ماند؟

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top