آخرین اخبار

زنان امروز در قاموس حکومت ایران؛ به بهانه مخالفت با رفراندوم شاه

شبکه اطلاع رسانی تبیان وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی در مطلبی به مناسبت سالروز انقلاب سفید شاه و مردم، به بررسی علل مخالفت آیت الله خمینی پرداخته است. آیا زنان در ایران پسا انقلاب برابر با مردان هستند؟

15 روز قبل
بیان
A- A A+

شبکه اطلاع رسانی تبیان وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی در مطلبی به مناسبت سالروز انقلاب سفید شاه و مردم، به بررسی علل مخالفت آیت الله خمینی پرداخته است.

«انقلاب سفید شاه و مردم» که اصل پنجم آن را می توان نسخه کامل شده لایحه «انجمن های ایالتی و ولایتی» دانست، با مخالفت جدی روحانیون خصوصا آقای خمینی مواجه شد.

اصلی ترین ایرادی که خمینی و همفکران او به همه پرسی برگزار شده برای انقلاب سفید بدان وارد می کردند، مساله زنان و حق رای به آنان بود.

بنیانگذار انقلاب اسلامی اعتقاد داشت «اکثریت جامعه ایران قوه تشخیص فهم این اصول (اصول نوزده‌گانه) را ندارند.»

با این حال ۵۶ سال پس از رفراندومی که مردم ایران به آن رای مثبت دادند، هنوز پاسخ صریحی در خصوص مخالفت خمینی با اصل برابری زنان و مردان داده نشده است.

شبکه تبیان اما به همین مناسبت تلاش کرده تا پاسخی به این پرسش بدهد. پاسخی که پرسش های دیگری را در برابر آن می گذارد.

این مقاله که با عنوان "چرا امام خمینی(ره) با حق رأی زنان مخالف بود؟" منتشر شده، همچون سایر نوشته هایی که در توجیه اقدامات اشتباه حکومت ایران و سردمداران آن انجام می شود، تلاش کرده تا با مقدمه سازی، خاکستری دیدن و فرق قائل شدن میان پهلوی اول و پهلوی دوم در مساله زنان و نگاه آنان به "زن"، از همان ابتدا نتیجه را در ذهن خواننده بارگذاری کند.

از دید نویسنده مقاله، مخالفت آقای خمینی با مساله رای دادن زنان به این دلیل بود که این بخش از جامعه تا کنون مورد ظلم قرار گرفته بودند و شاه قصد داشت به نام تساوی حقوق، باز هم از آنان استفاده ابزاری کند.

بر اساس این مقاله مخالفت علما با حق رأی زنان، به جهت آماده نبودن بسترهای آن در جامعه بوده است. علما و روحانیون از سوءاستفاده‌های دربار از زنان ناراضی بودند و نمی‌خواستند مسیری جدید برای بهره‌گیری از زن در عرصه سیاسی و اجتماعی باز شود.

رفرنس های موجود در این مقاله مثل همیشه رفرنس های تکراری و بی پشتوانه همچون حسین فردوست، خسرو معتضد، "صحیفه امام" و مرکز اسناد انقلاب اسلامی بود.

با این حال تضادهای زیادی در همین چند خط دیده می شود. نگارنده مقاله معتقد است که اگرچه رضا شاه درب روسپی خانه ها را به علت مخالفت با فحشا بست، اما محمدرضا پهلوی «علاقه عجیبی به جنس مخالف داشت.»

این در حالی است که سریالی تلویزیونی به نام "معمای شاه" با هزینه ۵۰ میلیارد تومانی و در حدود ۱۰۰ اپیزود از شبکه ۱ سیمای جمهوری اسلامی ساخته شد و در آن از همان قسمت های نخست این موضوع را به بیننده القا می کرد که محمدرضا پهلوی، فردی همجنسگرا یا دارای برخی تمایلات همجنسگرایانه است. خسرو معتضد از مشاوران اصلی برای ساخت این سریال بود!

موضوع فوق به هیچ وجه زیر سوال بردن مساله همجنسگرایی در کل نیست و صرفا بررسی تاریخی یک برهه از تاریخ ایران است.

با این حال اگر بپذیریم شاه به عنوان یک انسان، علاقه "عجیبی" به زنان داشته، این موضوع ارتباطی با یک انقلاب یا رفراندوم بزرگ که تنها یکی از اصول آن به موضوع زنان می پردازد نداشته و نوعی آدرس غلط دادن است.

جدای از مباحث تاریخی، اگر به اصل مقاله بازگردیم، نتیجه گیری این است که زنان اصولا در جامعه ایران پیش از بهمن ۱۳۵۷ به حساب نمی آمدند چرا که شاه با گشودن درب فاحشه خانه ها، زنان را به فساد و نابودی کشاند تا جایی که دختری ۲۰ ساله به زنی ۴۰ ساله می ماند.

دهه ها پس از مخالفت روحانیون از جمله آیت الله خمینی، مسعود ده نمکی، از رادیکال ترین حامیان حکومت امروز ایران، با ساخت مستندی به نام "فقر و فحشا" به مساله صادرات دختران ایرانی به دبی پرداخت.

در خیابان های شهرهای ایران، چهل سال پس از برقراری حکومت اسلامی، به روی زنان ایران اسیدپاشی می شود و آنان در خیابان های شهر در امان از ماموران گشت ارشاد نیستند.

ماموران گشت ارشاد از روی دانشجویان معترض به مساله حجاب با اتومبیل عبور می کنند و مسئولین امر، در شبکه های خبری آنچه را که دنیا شاهد بوده است رد کرده و می گوید اتومبیل گشت ارشاد، سریعا ترمز می کند.

۳۵ سال پس از انقلاب اسلامی، کاربرانی هستند که در وبسایت های دوستدار و طرفدار رهبر فعلی ایران، در خصوص برقراری رابطه جنسی با زنان متاهل سوال می پرسند و به لطف برخی کمپین های مبارزه با حجاب اجباری، کاملا واضح است که افرادی که احتمالا دغدغه دین دارند، زنان بی حجاب را فاحشه خطاب کرده و آنان را می آزارند.

سال هاست همین زنان جوان که به بهانه بیرون ماندن تار مویی، باید به داخل ماشین های گشت ارشاد بروند و تعهد کتبی بدهند، در سالروز انقلاب اسلامی آزاد گذاشته می شوند تا در برابر دوربین های سیمای ایران از "نظام و رهبری" دفاع کنند و کمتر این موضوع مورد پرسش قرار گرفته است که آیا این نیز استفاده ابزاری از زنان است یا خیر!

 

مقاله

شبکه های اجتماعی

بایگانی


Top